- “Dikkat et. Mîde, kişinin dünyalığıdır. Kişi mîdesine mâlik olduğu nispette zâhiddir. Mîdesinin düşkünü olduğu nispette de dünya kendisine mâliktir.” dedi.
Rasûl-i Ekrem (s.a.v.) göbeği sarkmış, mîdesi dolu bir adama rast geldi. Göbeğine işâret ederek:
“Eğer bu fazlalık buradan (göbeğinden) başka yerde olsa senin için daha hayırlı olurdu.”[145] buyurdu. Yâni bu fazlalığı âhiretin için ayırıp bir fakire versen senin için daha iyi olurdu.
“insanların helâke sürüklenmelerinin belli başlı sebebi, dünyaya harîs olmalarıdır. Hırsın belli başlı sebepleri de mîde ve fercdir. Ferc şehvetinin sebebi de mîdeleridir. Yemeği azaltmakta bütün bu yolları kesmek ve kapıları kapamak vardır. Bütün bunlar, cehenneme açılan kapılardır. Bunları kesip kapamakta ise cennet kapılarını açmak vardır. Nitekim Rasûl-i Ekrem (s.a.v.) “Açlık ile cennetin kapısını çalmaya devam ediniz.” buyurmuştur.”
Rasûl-i Ekrem (s.a.v.)’e, “İnsanların en fazîletlisi kimdir?” diye soruldukda Rasûl-i Ekrem (s.a.v.): “Yemesi, gülmesi az olup setr-i avret ile kifayet eden kimsedir.” buyurdu.
insan için en büyük tehlike mîde şehvetidir. Âdem ile Havva’yı, karar yeri olan cennetten çıkarıp zillet ve meskenet yeri olan dünyaya indiren mîde şehvetidir.