Ahmet Tahsin Günaydın
@tahsingn
“Nasıl görmen gerektiğini öğren, her şeyin birbiri ile bağlantılı olduğunu fark et.”
/Leonardo da Vinci
Şu anda okuduğu kitap
Bu, emekçi oğlumun nasırlı ellerinden çıkan ekmekti. Tarlayı süren, buğdayı yetiştiren, hasadı kaldıran, tarlada çalışan insanlarımızın, halkımızın ekmeğiydi. Kutsal ekmek! Oğlumla övünüyor, çok büyük bir gurur duyuyordum. Ama bunu kimse bilmiyordu. İşte o anda anladım ki, bir ananın mutluluğu, milletin mutluluğundan doğuyor, aynı kökten olan ağacın dalları gibi bir kökten geliyor. Kaderi de onun kaderiyle bir oluyor. Çektiğim bütün acılara, hayatın bana indirdiği korkunç darbelere rağmen bugün de bu düşüncedeyim. Ne olursa olsun, milletim yaşıyor, ben de yaşıyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar, işimizle, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışlarımızla doğrudan doğruya, ilgilerinin birbirini tamamlayan, ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.”
“Kara toprak, sevgili Toprak Ana, hepimizi sinende barındıran sensin. Bizlere mutluluk vermeyeceksen neye yarar senin Toprak Ana oluşun? Biz senin çocuklarımız, bize mutluluk ver, bizi mutlu kıl Toprak Ana!”
Ah, gönlümde ne ateşler yanıyor. Ciğerime ne hançerler vuruluyor. Gözümden ne zehirler akıyor!.. Bilseydi belki beni böyle bırakacağına acırdı da öldürür öyle giderdi. Beyim! Sen beni vatanın için terk ettin. Ben seni kimin için terk edeyim? Benim vatanım da sendin, canım da...
Acaba birbirinden ayrılmış da telef olmuş iki garibin toprağını havada birleştirecek kadar olsun feleğin insafı yok mudur?