Artık sarsıntı geçiyor, arabalar durmuştu. Sen de toz içinde kalmışsın, başını kaldırmaya bile mecâlin yok. Ama yine de bana sesleniyorsun:
“Ey Toprak Ana, seni kirlettik. Seni kirlettik, çünkü biz de kirlendik. Artık temizlenemeyeceğiz, çünkü günahlarımızla büyüdük.”
Ana ölülerinden söz etmeli; onlara bir diyeceğim var ama her birinin kalbine asılı gibiydim de anlatamadım.
Ey gökyüzü, göğünde anlayan günler var; sen dolu dolu yağıyorsun, onlara de anlat.
Ey yağmur bulutu, dünyamın üzerine sağanak sağanak boşal, her damlan bir konuşmacı olsun da, onlara sen anlat.
Ey besleyici Toprak Ana, hepimizi bağrına basan sensin. Onlarla sen konuş Toprak Ana, insanlara sen anlat.
– Hayır Tolgonay, onlarla sen konuşmalısın. Sen kadınsın. Sen her şeyin üstündesin, daha bilgesin. Bir insansın! Onlara sen anlat!