begum
@tailorofchaos
mirror on the wall here we are again
open.spotify.com/playlist/25mjC8...
Şu anda okuduğu kitap
ölmek istemiyorum tteokbokki yemek istiyorumFelsefe
Kasvetli duyguların bambaşka bir bünyede, bambaşka bir dünyada da var olduğunu bilmenin kattığı o "yalnız değiliz" bilinci; hiç şüphesiz psikolojiyi ele alan kitapların vaat ettiği bir nimettir zaten. Bu kitabın asıl tılsımı; farkındalıklarımızı sağlayan psikiyatristin bile kendi cümlelerini "bambaşka bir perspektif"ten incelediğinde birtakım farkındalıklar kazanmasındaydı fikrimce. Hayat denen bu oyunun her karakteri aynı farkındalıkları tadıyormuş, sanki farkındalık kazanmak için yaşıyormuşuz gibi hissettirdi, ki kitabın en özenle alıntıladığım kısmı da "Kendimden mükemellik beklememeliyim. Elimden gelenin en iyisi, her gün yeni bir şey öğrenmek ya da fark etmek." oldu. İyileştirdi, bilinçlendirdi, e favorilere de eklensin o zaman.
Reklam
CehennemFelsefe
Bol ters köşeli, bir o kadar da akıcı, her sayfası dolu dolu bir kitap! Kitapta adını gördüğüm her yabancı sanat eserini Google'da aratıp araştırdığımdan olsa gerek beni sanatsal açıdan geliştirdi kesinlikle. Yanlış anlaşılmasın, araştırma yapma ihtiyacı duymam kesinlikle yazarın betimleme eksikliğinden kaynaklanmıyor. Yarım sayfa dolusu betimlemeler oldukça yeterli; bu, daha çok zihnimdekileri görselle pekiştirmek ve eserlerin aklımda kalmalarını istemem ile alakalıydı. Kitapta "kötü" karakter yoktu, toplumun acı gerçeklerini tokat gibi çarpan ve "amaca ulaşmada her yolun mübah olması"nı savunan bir karakter vardı. Bu dürüst karakterin kötü lanse edilmemesi, bize onun tarafını tutma hakkı tanıyor. Kitabın en çok da bu tarafsız yaklaşımını sevdim sanırım. Okumanızı mutlaka tavsiye ederim.
Öğrenci KızEdebiyat
Osamu Dazai'nin "o iç sesler"i çok iyi yazıya dökebildiğini düşünüyordum İnsanlığımı Yitirirken'den beri, Öğrenci Kız da beni bu konuda hayal kırıklığına uğratmadı fakat bu sefer çevreden daha çok etkilenen bir karakterle karşılaşıyoruz. Öyledir ki karakterimizin düşündüğü şeyler bile okuduğu kitaplardan alıntıdır. Eşey bölgelerinin ergenlikle birlikte kendini ortata çıkarmasıyla bir şeylerin farkına varmış olsa gerek bu sefer de çevresinden bu denli etkilenen halinden yakınıyor karakterimiz. Bunları aktarırken Dünya'ya duyduğu nefreti de aktarıyor bir yandan. Size kendi sözcüklerini bile yaratamayan bir karakter olarak gözükebilir fakat insanlığın ve hatta kendi sahteliğinin farkında olacak kadar olgun bir karakter bence. Bu farkındalıkla eğer kendisini geliştirebilirse kafesinden çıkabileceğini düşünüyorum.