Sağım solum çatlak duvarlarla örülü
Bağırsam parçalar mıyım şu taş yığınlarını?
Veya ağlasam, yeni doğmuş bebek gibi
Üzerim kan, sesim ölüm yorganıyla örtülü
Yalnızlığın da yalnızlığı bu karanlıklar
Tanrım, tek bir canlı yok mu?
Sanki yok oldu dünyadan bütün insanlar
Geriyen kalan bir ben, bir de şu yoksul kelimeler
~Taner Yücel