Sürpriz Sonlarİnceleme & Yorum
Yazarla tanışma kitabım olan ve ismiyle müsemma yapısıyla beni oldukça şaşırtan harika bir öykü seçkisiyle geldim: Sürpriz Sonlar
Benim için Talar Nalcı kaleminden okuduğum ilk kitaptı ve itiraf etmeliyim ki modern öykücülük adına çok keyifli bir keşif oldu. Kitapta tam 20 farklı hayat, 20 farklı çevre ve her birinin sonunda bizi bekleyen bambaşka ters köşeler var.
Peki Neler Bulacaksınız?
• Tamamen "bizden", her gün sokakta karşılaşabileceğimiz ya da bizzat yaşayabileceğimiz son derece sıradan, tanıdık hayatlar.
• Bu sıradanlığın tam ortasına bomba gibi düşen "sürpriz sorunlar" ve işleri bambaşka bir boyuta taşıyan finaller.
• Yormayan, su gibi akan, özellikle yoğun günlerin ardından kahve eşliğinde zihni dinlendirmek için birebir olan o akıcı tempo.
Yazarın dili o kadar dinamik ki, hikayeler modern hayatın hızına harika ayak uyduruyor. Okurken kendinizi sürekli bir dedektif gibi "Acaba bu hikayenin sonu nereye bağlanacak?" diye tahminler yürütürken buluyorsunuz. Ama yazar bir şekilde ters köşe yapmayı başarıyor.
Özellikle kısa soluklu ama vurucu hikayeler severseniz, kitaplığınızda bu tatlı öykülere mutlaka yer açmalısınız.
@mutenabook
Sürpriz Sonlar 
Talar Nalcı
Sürpriz Sonlar Talar Nalcı
Kaan Murat Yanık ile tanışma kitabım oldu. Dili akıcı, anlatımı içten ve samimi, olay örüntüsü kapsamlı ve merak uyandırıcı, karakterleri doğal ve bizden biri gibi… 2. Dünya Savaşı sırasında Azerbeycan’da geçen iki dostun unutulmaz hikayesini okurken özellikle Türkiye ve Atatürk’ün düşüncelerine yaptığı vurgu beni mest etti. Kitap biraz uzun ve masal içinde masala havasında olsa da okuyucuyu sıkmadan okutuyor kendisini. İki dostun samimi sohbetleri de insanın kalbini ve ruhunu sarıp sarmalıyor. Savaşın, aşkın, dostluğun, yardımseverliğin içi içe geçtiği güzel bir roman. Okumanızı tavsiye ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Aşk'a o sonsuz olana ulaşmak için yapman gereken şeyin içinde olduğunu bilsen... Var olmaya, kabul ettirmeye, görünmeye çalıştığın şey sevgi değil desem...
Sevilme ihtiyacını Antik Yunan mitolojisinden cıkarıp modern çağın sınırlarında dolaştıran kitap, size kozmosun sizin içinizde olduğunu öğretiyor. Afrodit, Eros ve Psykhe gibi figürler üzerinden insanın varoluşsal arayışlarına ışık tutuyor. Gerçekte hep birlikte olmak, bir elmanın iki yarısı olmaktan çok bir elma olmayı aşk sananlara; aslında iki yarım olarak kalabilmenin konforunda aşkı anlatıyor... Bazen kaybolmanın, bazen unutmanın, bazen de kendi olabilmenin gölgesinde aşkı bulabilmek olduğunu Antik Yunan Mitolojik Tanrılarıyla anlatıyor ve aşkın aslında kendini bulmak, aşkta kendinden bir şeyler bulmak olduğunu..." Ruh başkasına ait olanı sahiplenmeye çalışırsa kendi özünden uzaklaştırdı. Ve bazen,insan kendine geri dönebilmek için önce kendini kaybetmek zorundaydı." Aşk ilk önce kendini kaybetmekti; ışıkların, doğanın, insanların bile bambaşka görünmesiydi ama sonra ruh kendini seçti. Kendine geldiğinde zaten her şeyin içinde olduğunu gördü.
"Eros erkek bilincine hissetmeyi öğretirken, Psykhe kadın bilincine "kendine dönmeyi" öğretecekti."
Aşk insanı tamamlayan bir şey değildi. Tam olduğunu dusundugun anda eksıklıgını gordugun her şeydi.
Mıtolojı uzerinden moder aşk ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Bir anlığına Psykhe ve Eros olup askın ılk doğumuna şahitlik ederken buluyorsunuz kendinizi Yazarla tanışma kitabımdı ve sanırım son olmayacak
"Yaşayanların dünyasında garip oluyorsun; o kadar ayrısın ki, ne lüzum var aramızda dolaşmana? Kendimizden çektiğimiz yetmiyor mu?"
Huzur ilk defa Cumhuriyet gazetesinde, 22 Şubat-2 Haziran 1948 tarihleri arasında tefrika edilmiştir. Daha sonra 1949'da Remzi Kitabevi tarafından tekrar basılmıştır. Bu kitap, yazarın üzerinde en çok çalıştığı eserlerinden biri olmuş. Bazı karakterler sonradan eklenmiş, bazı sahneler çıkarılmış. Üzerinde en çok düşünüp yazdığı eserlerden biri olan bu roman dört kısımdan oluşuyor: İhsan, Nuran, Suat ve Mümtaz.
Kitabın girişi, Mümtaz'ın İhsan'a doktor bulmak için dışarı çıkmasıyla başlıyor. Sonrasında ise yazarın diğer eserlerinden tanıdığımız karakterlere de rastlıyoruz. Behçet Bey ile Nurhayat Hanım, hem Mahur Beste hem de Sahnenin Dışındakiler ile bağlantı kuruyor. Eser, II. Dünya Savaşı'nın atmosferini de işliyor, en azından bunu güçlü bir şekilde hissettiriyor.
Gelelim konusuna. Kısaca anlatmaya çalışacağım ama ne kadar kısaltabilirim bilemiyorum tabii. :)
Konusu şöyle: II. Dünya Savaşı'nın başlamasına bir gün vardır. Mümtaz, dokuz gündür hasta olan amcasının oğlu İhsan'a hastabakıcı aramaktadır. Mümtaz'ın babası Rumlar tarafından öldürülünce annesiyle birlikte İstanbul'a gelir. Annesi de burada vefat edince, kendisinden 23 yaş büyük olan İhsan'ın yanına gönderilir.
İhsan, yurt dışından yeni dönmüş ve Galatasaray Lisesi'nde tarih dersi vermektedir. Macide ve İlyas ile birlikte yaşayan Mümtaz, özellikle İlyas'ın etkisi altındadır. Olaylara bakışı, yorumlayışı ve görmüş geçirmiş hâli Mümtaz'ı derinden etkiler. Bu yüzden İhsan'ın hastalığı da onu bir o kadar üzer.
İhsan'ın anlatıldığı ilk bölümde Mümtaz, ona doktor bulmak için evden çıkar. Bu bölüm hem İhsan'ın hastalığının verdiği üzüntüyle arşınladığı Beyazıt ve Eminönü
İtalyan yazar Domenico Starnone ile tanışma kitabım oldu Yanlış Hedef. Son derece ilginç konusu sayesinde radarıma girmişti zaten. Senarist olan başkarakterimiz, karısına göndereceği “seni seviyorum” mesajını yanlışlıkla iş arkadaşına gönderiyor. Daha da kötüsü, gelen cevap da “ben de seni seviyorum” minvalinde.
Bir yandan birkaç dakikada açıklığa kavuşturulabilecek bir yanlış anlaşılma var ortada, bir yandan da bu yanlışlığı büyük bir duygusal krize dönüştürmeye kararlı bir karakter.
Açıkçası evet, konu gerçekten çok ilginç. Ama bana kalırsa romanın bütün yükünü de bu fikir taşıyor. Ben karakterin kendi kendine büyüttüğü bu ikilemi pek içselleştiremedim. Hatta yer yer gereğinden fazla uzatıldığını düşündüm.
Sonuç olarak dikkat çekici bir fikir üzerine kurulmuş bir roman okudum. Ama maalesef bende çalışan kısım da büyük ölçüde bundan ibaret kaldı.
Merhaba arkadaşlar sizlere güzel bir kitap yorumuyla geldim.
.
.
Kızıltepe yazarla tanışma kitabım açıkçası yayinevinden okuduğum ilk kitap.
Kızıltepe mahallesinde yaşayan Kızıltepe ve Ayanken çevresinde oluşuyor hikayemiz.
Mahalle kurgusu ama çok karakterden oluşan bir kitap.Bu türde uzun zamandır okumadım farklı türlere de arada yer vermek iyi oluyor.
Sizde bu türde kitap okumak istiyorsanız tercih edebilirsiniz.
Aslında mahalle kültürünü ve bu kültürü anlatan kitapları seviyorum ama bu türde pek kitap okumadım bu kitabı kitap uygulamasinda görmüştüm uzun zaman sonra kitap halini okumak nasip oldu.
Kitap ciltli ve içinde ayracı ve kartpostalı da bulunuyordu bu çok hoşuma gitti.Sayfa düzeni ve dizgisi çok güzeldi.
Yasak.
Bizi tanımlayan tek kelimeydi bu.
Aynı ruhu taşıyan iki imkânsızdık biz.
Aramızdaki tek sorun yaş farkımız değildi.
O, abimin en yakın arkadaşı ve güvendiği tek adamdı.
Bu aşk, ikimizi de mahvedecekti, biliyordum.
“Daha ne kadar kaçacağız?” dedi.Sıcak nefesi
yüzüme değdiğinde bedenim bedenine doğru yaklaştı.
“Aramızda hiçbir şey olmamış gibi
hayatımıza devam mı edeceğiz?”
