• Bu eşyalardan kurtulmak Rabbim, bu istiladan sakınmak kalbi
    İsmet Özel’i Türkken de sevmek Ankara’yı İstanbul’u sevmek
    Turgut Uyar’ı hatırlamak göğe bakarken
    Bir mendil kanarken Cansever’e bir karanfil vermek
    Düşünüyorum koşmak ne kadar nefes açar kerahet vakti girmeden
    Seher vakti gelmeden dirilsin baş kaldıran kim varsa dünyaya
    Son bir nefes, son bir yokuş tırmanıyor en eskimiş zamanıma
    Zafer bizim, tepeden bakınca şehre her yer ayak altında ne de olsa
    Mustafa Uçurum
    Çıra Yayınları
  • 79 syf.
    ·Beğendi·10/10
    Yazmayı benimseme, yazarak güzellikler var etme konusunda büyük bir gayret ortaya koyan isimlerden biri Mustafa Uçurum. Günümüz edebiyat dünyası ile temas kuran her okur için tanıdık gelecektir bu isim. Nitekim uzun yıllardır İstanbul dışından, hadi o kelimeyi kullanalım “taşra”dan edebiyat dünyamızın merkezine şiirler, denemeler gönderen, kelimenin tam manasıyla “velûd” bir yazar Mustafa Uçurum. Okur-yazar olmak sanırım en çok Mustafa Uçurum’da anlam kazanan bir özellik. Yazarak okumak da diyebiliriz aslında buna. Şairin Aynası isimli kitabıyla 2018’de Türkiye Yazarlar Birliği deneme ödülünü kazanan Uçurum, Tenhalayın Kalbimi, Çocuklar Çocukluğunu Bilsin, Konuştukça Memleket isimli şiir kitaplarının ardından Çıra Yayınlarından çıkan Dünya Telaşı ile okurlarının karşısında.

    Duyduğuna, gördüğüne kayıtsız kalmıyor şair

    Yazın türleri içinde kuşkusuz A. Haşim’in ifadesiyle en “şahsî ve muhterem” olanı şiirdir. Şiirin kelimelere kazandırdığı irtifa başka hiçbir türle kıyaslanamaz. Şiir burcuna erişmiş şair için diğer türlerde kalem oynatmak ikincil bir uğraştır sanırım. Mustafa Uçurum kalbi kaleminde atan bir şair. Öyle ki her şiiri, bu topraklara ilişkin duyarlılıkları, sorumlulukları hatırlama çabası ile örülü. Türk şiirinin bütün renkleri ve sesleriyle beslenen; sadece esinlenmekle kalmayıp Türk şiirinin ustalarına gereken ihtiram ve ihtimamı gösteren Mustafa Uçurum “dünya telaşı işte kanımın çağıldaması her şeye rağmen” diyerek bu bereketli ırmağa karışma isteğinde. Nitekim onun için “vakit hayli genç, yağmur, rüzgâr, şiir genç”.

    Mustafa Uçurum; duyduğuna, gördüğüne kayıtsız kalmıyor Dünya Telaşı’nda: “İnsanlığımız ölüyor, evlerimiz dört köşe” Dünyanın her türlü vahametine “içimizde patlamaya hazır direnç” ile karşı koymaya çalışıyor. Dünyada olan bitene, ölümlere, acılara şahitlik ederek büyüyenlere soruyor şair: “Bu kadar yangın nasıl da büyüttü seni?”

    “Allah biliyor ya, en çok kendimizi seviyoruz hepimiz” diyerek modern insanın yalnızlığına, bencillik örerek kendi dünyasına kapanmasına içerliyor şair; “herkes herkese yabancı ikiye bölüyor kendini herkes” diye çıkışıyor bölünmelerimize ve hatırlatıyor: “Şen olanlar da şan alanlar da” farkında olmalı “her şeyin sahibi tutuyor defterimizi”.

    Şair kahırlı adamdır

    Savaşlar, işgaller, açlık, yoksulluk, gözyaşı sadece birinci muhataplarını değil buna şahitlik edenleri de derinden yaralıyor. Taşradaki şair bunu belki daha iyi görüyor: “Dönüyor dünya açtığı yarayı bilerek”. Şair kahırlı adamdır. Hiçbir avuntu kâr etmez buna şayet kavramış ise “bir yerinden kahır denen hançeri”.

    Eliyle kahır denen hançeri kavrayan Mustafa Uçurum “kalbinde yeni bir coğrafya kurmayı” bilen adamdır aynı zamanda, “acıklı şarkılardan gövdesini beş vakit sakınan” bir adam…

    Sakarya, Sivas ve Tokat…“ne çok aşinalığım var şehirlere” diyor şair belki “biraz narkoz, komşu hakkı, söğüt dalı esenlik” iyi geliyor kendisine. Büyükşehir, onda büyük yalnızlıkların şehri. Öyle ki: “Şehirde yalnız kalmak/Betona sıkışmak gibi bir şey”.

    Taşrada bir şairin kalbine kulak vermek isteyenler, yalnız kalmış ama asla kaybolmamış bir şairin derdine ortak olmak isteyenler, Dünya Telaşı işte deyip geçmesin o zaman.

    Orhan Gazi Gökçe ( Dünya Bizim Sitesinden)
  • 79 syf.
    ·Beğendi·Puan vermedi
    Çıra Yayınları arasında bulunan kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde direniş ve epik ağırlıklı, ikinci bölümde ise lirik şiirler bulunuyor. Telaşlı hâlden ve hızlı atan kalpten sâdır şiirlere baktığımızda bir dinginlik, derinlik, geniş coğrafyalara seslenen, sokakları adımlayan ve gözlemleyen bir şairi görürsünüz.

    İyi ki taşralı dediğim Uçurum, “Taşrada Bir Şair Kalbi” isimli şiirinde ne kadar haklı olduğumuzu kendi dizeleriyle doğrular mahiyette.

    “Gövdem dökülüp kalsa yollara bundan sonra yeridir/Buna sevmek diyelim taşra bir şairi kalbine sarsa yeridir.” Taşranın bağrına kendisini teslim eden Uçurum, İsmet Özel, Sezai Karakoç, Turgut Uyar, Edip Cansever gibi isimlerden ilham alıyor.

    “Aşmak için duvarları biraz Sezai Karakoç alıyorum kalbime.” Tam da bu dizede taşradan büyük şehirlere açılmak için nasıl bir yol izlediği anlıyoruz. Fiziken taşrada ama ruhen büyük şehirlerde. Taşradan mazlum coğrafyalara sesleniyor: “Afrika oluyor ellerim, telaşlı bir yoksulluk ya da”

    Taşrada olmak biraz da uzak kalmaktır. Uzaklık ise tenha kalmaktır. Zaten ilk şiir kitabının ismi de “Tenhalayın Kalbimi”dir.

    “Yenilmez Sandım Kendimi” başlıklı şiirde şu dize bu yalnızlığı anlatmaya yeter: “Bir elif miktarı uzuyor yalnızlığım”

    “Biraz Sessizlik İyidir” şiirinde, “Biraz sessizlik iyidir insanız ne de olsa tek başınayız/Bir devran dönüp dursun başımızın üstünde” dizelerinde yalnızlık kokuyor.

    Ali Bal- Milat Gazetesi