"Deli Kurt, o zamana kadar en tatlı bekleyişin düşman beklemek olduğunu sanıyordu. Bu akşam, sevgiliyi beklemenin daha tatlı olduğunu anladı. Gecenin okşayıcı esintisi arasında, yıldızların titreştiği göğe bakarak:"Gökçen'i burada ölünceye kadar bekleyebilirim"diye düşündü."
İçini enfes bir dinginlik, bir hafifleme sardı. Sanki yıllarca ruhunda büyüyen korkunç bir safra kesesi birdenbire patlamıştı... Ve bu o kadar yeni, o kadar tatlı bir şeydi ki...
Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman oldum. Bir karabasan gibi çöktü üstüme. Öyle ağır ki… Hiçbir şeyin varlığı anlam taşımadı ömrüm boyunca.
Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman oldum. Bir karabasan gibi çöktü üstüme. Öyle ağır ki... hiçbir şeyin varlığı anlam taşımadı ömrüm boyunca.
Şimdi yine yoklar ama bu yokluk, gerçek bir yokluk değil. Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman oldum. Bir karabasan gibi Çöktü üstüme. Öyle ağır ki… hiçbir şeyin varlığı anlam taşımadı Ömrüm boyunca.