Tuğçe

Zihin gelecekte yaşayabilir, şimdiki zamanda yaşayamaz. Şimdiki zamanda yalnızca umut besleyebilir, arzu edebilirsin. Mutsuzluğu böyle yaratırsın. Tam bu ânı, burada ve şimdi yaşamaya başladığında mutsuzluk yok olur.
Sayfa 20·Kitabı okuyor
Reklam
Beni anlamıyorlar. Ben bu kulaklara göre ağız değilim.
Mükemmeldi.
Gerçekten insanın böyle hissetmesi gerekiyormuş. Nasıl anlatsam, eve gelip annenizi evde bulmak gibi bir histi sanki. Ama öyle elbezinden elbiseli, habire çörek yapan, sürekli hizmet edip sizi sıkan, şımartan ama sizi aslında hiç tanımayan bir anneden bahsetmiyorum. Uzun süre kaybolmuş bir çocuğun annesine kavuştuğunda hissedeceği duygudan bahsediyorum. Nihayet olmanız gereken yere vardığınıza dair bir his sanki, asla rahatsız etmeyen ve asla sıkmayan sevgiye dair bir his.
Sayfa 204 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Bir bokluk var! Ama sadece bu işte mi? Asıl bokluk hayatta var. Bir bokluk var bu hayatta!
Sayfa 144 - Doğan Kitap·Kitabı okuyor
Uyuyan halkların yataktan düşme zamanı geldi. Gözkapaklarının jiletlerle kesilmesinin zamanı. Ebedi uykusuzluk zamanı.
Sayfa 143 - Doğan Kitap·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam