Zihin gelecekte yaşayabilir, şimdiki zamanda yaşayamaz. Şimdiki zamanda yalnızca umut besleyebilir, arzu edebilirsin. Mutsuzluğu böyle yaratırsın. Tam bu ânı, burada ve şimdi yaşamaya başladığında mutsuzluk yok olur.
Gerçekten insanın böyle hissetmesi gerekiyormuş. Nasıl anlatsam, eve gelip annenizi evde bulmak gibi bir histi sanki. Ama öyle elbezinden elbiseli, habire çörek yapan, sürekli hizmet edip sizi sıkan, şımartan ama sizi aslında hiç tanımayan bir anneden bahsetmiyorum. Uzun süre kaybolmuş bir çocuğun annesine kavuştuğunda hissedeceği duygudan bahsediyorum. Nihayet olmanız gereken yere vardığınıza dair bir his sanki, asla rahatsız etmeyen ve asla sıkmayan sevgiye dair bir his.