Sensizliği yüzlerce kitap alıp araştırmak istedim
Gittim aldım da kitapları ama okumaya korkuyorum…
Kararsızlığımın esiri oldum bu aralar, sanırım aşkın ne olduğunu anlamaya çalışmak baya leş bir durum.
Ben bir kambur taşıyorum içimde
Lağım ve balçıkla sıvanmış bir duvar düşün, onun en tepesinde bana serenat yapıyor
Elinde emanet bir hayat yaşadığımı hatırlatan bir tambur var ve altından dişlerinde biraz kan
Ah be can!
İçimden çıkıp gitmene gönlüm el vermiyor
Sanki çamurda boğuldum gibi, sanki yokluğunda baya dağıldım gibi ve her zamanki gibi bir tarafımsa dağılıp parçalanmaya hemen hazır gibi…
Sanki acı kambura bahşedilmiş bir nimet,
Cesaret; sensizlikle başa çıkmamı sağlayan ganimet
Ve ben kibrimin yarattığı bir tufandan ibaret, ne gitme diyebiliyorum ne de hakkını helal et....