Aziz Nesin beğendiğim bir yazar, bundan önce roman ve hikayelerini okudum ve aynı beklentiyle bu kitabına başladım ancak bu kitap pek olmamış. Öncelikle kitabin adı içeriğiyle pek alakalı değil. Gol kralından çok hafif meşrep bir kadının koca bulma derdi ile Sait karakterinin peri masalını anlatıyor. Gerçekçilikten uzak olması bir yana diğer kitaplarında çokça güldüren nesin bu kitabında beni tebessüm bile ettiremedi. Zübük ve Yaşar ne yaşar ne yaşamaz cok guzel onlara kesinlikle bakın
Mizahın Arkasındaki Kadim Keder...İnsan ve Duygular
Rıfat Ilgaz’ın Şeker Kutusu öykü kitabını okumak, benim için edebiyatın o steril, fildişi kulelerinden inip doğrudan mahalle bakkalının, kahvehanedeki emeklinin, ekmek kavgasındaki işçinin, yani o bizim insanımızın sıcak ve dumanı tüten hayatına karışmak gibiydi. Ilgaz, o muzip ama arkasında devasa bir keder barındıran kalemiyle beni öyle içten bir dünyanın içine çekti ki, sayfaları çevirirken yüzümde buruk bir tebessüm, içimde ise o eski, dürüst günlere duyulan derin bir özlem kaldı.
Bu kitap benim gözümde sadece mizahi hikâyelerden oluşan bir seçki değil; Cumhuriyet dönemi Türkiye’sinin, o yoklukla, bürokrasiyle ve geçim derdiyle boğuşan küçük insanın muazzam bir panoraması. Rıfat Ilgaz, o meşhur toplumsal gerçekçi damarını, ironinin ve mizahın o tatlı şerbetiyle öyle bir harmanlıyor ki, okurken hem ülkenin trajikomik hallerine kahkahalarla gülüyorsunuz hem de o yoksulluğun ortasındaki haysiyetli duruş karşısında boğazınız düğümleniyor. Kitaba adını veren o "şeker kutusu" gibi, hikâyelerin her biri dışarıdan tatlı ve cazip görünse de kapağını açtığınızda içinden hayatın o gerçek, sert ve bazen de mayhoş tatları çıkıyor.
Yazarın o süssüz, yapaylıktan uzak ve halkın içinden süzülüp gelen dili beni en çok büyüleyen şey oldu. O, edebiyatı büyük laflar etmek için değil, sessizlerin sesi olmak için kullanıyor. Memurların evrak labirentlerinde kayboluşunu, esnafın ayakta kalma mücadelesini ve o küçük insanların devasa hayallerini anlatırken asla yukarıdan bir gözle bakmıyor; aksine, onlarla birlikte aynı çayı yudumluyor, aynı kadere omuz veriyor.
Şeker Kutusu’nu bitirdiğimde, içimde hem o eski İstanbul’un, o eski mahalle kültürünün sıcaklığı hem de mizahın asıl görevinin "can yakmak değil, canı yananı ayağa kaldırmak" olduğuna dair sarsılmaz bir inanç kaldı. Bu kitap
Reklam
Onu kollarıma alıp sarıldığım anda eve döndüğümü hissettim.
Sen benim dayanağımsın.
Hayat sevgiden ibaret...El ele geleceğimize yürüyorduk.
Rüzgârın Getirdiği benim için sıcacık, umut veren ve insanın içini dinlendiren bir hikâye oldu. Debbie Macomber yine karakterlerin duygularını öyle doğal işlemiş ki onları okurken sanki yıllardır tanıyormuşum gibi hissettim. Her birinin yaşadığı acılar, hayal kırıklıkları ve yeniden ayağa kalkma çabaları hikâyeyi daha gerçekçi ve etkileyici kılmış.
Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, olaylardan çok insanların iç dünyasına odaklanmasıydı. Hayat bazen planladığımız gibi gitmese de karşımıza çıkan insanlar ve beklenmedik gelişmelerin yeni başlangıçlara kapı aralayabileceğini güzel bir şekilde anlatıyor. Özellikle dostluk, aile bağları ve sevginin iyileştirici gücü kitabın her sayfasında hissediliyor.
Anlatımı oldukça akıcı ve sade olduğu için sayfalar hızla ilerledi. Büyük sürprizler ya da temposu hiç düşmeyen olaylar bekleyenler için sakin gelebilir; ancak karakterlerin yaşadığı değişimi izlemek benim için çok daha değerliydi. Kitabın huzurlu atmosferi ve verdiği umut hissi, okuma boyunca yüzümde küçük bir tebessüm bıraktı.
Ben bu kitabı bitirdiğimde geriye yalnızca güzel bir hikâye değil, aynı zamanda "hayat her zaman ikinci bir şans sunabilir" düşüncesi kaldı. Duygusal, sıcacık ve insanın kalbine dokunan hikâyeleri sevenlerin keyifle okuyacağını düşünüyorum. Bana göre Debbie Macomber, yine umutla, sevgiyle ve hayata yeniden tutunmanın mümkün olduğunu hissettiren bir romana imza atmış.#leylaninkitapdunyasi ,#rüzgarıngetirdiği ,#debbiemacomber
Taptaze bir gelecek için açmaya başlamış gonca bir şair
Bir öğretmen arkadaşım sayesinde tanıştım bu genç arkadaşımızla. İnstagramdan takip ettim ardından kitabı yeniden baskıya girince kaçırmadan elimize aldık. İyi ki de aldık. Yaz Bana şiiriyle tanıdık çoğumuz, bu bize aslında bi davetiydi şairin,beni tanıyın demenin en güzel haliydi.
Kitabın içeriğini değil de bende bıraktığı hissi paylaşayım sizlerle. Artık kalkman gereken bir misafirliktesindir ama ortam da muhabbet de öyle güzeldir ki kalkasın gelmez ya işte tam öyle bir halin içindeydik bu güzel kitabı okurken. Bitmesin diye küçük küçük ısırdığım çikolatamın tadı vardı her sayfasında ben de ufak ufak bitirdim mısraları. Her mısrasında hüzünlü bir tebessüm eşlik etti. Çok yerde denk geldim kendime, altımı çizdim sık sık. Bu kadar çok karşılaşacağımı beklemiyordum kendimle. Yaşadığım bu keşfin uzun bir süre tadını çıkaracağım o kesin.
Önce herkese mutlaka okumasını ardından da okuyacak herkesin kurşun kalemini yanında bulundurmasını tavsiye ediyorum. Çizilecek, yıldızlanacak çok yer var.
Kalemi daim olur umarım bu güzel şairin:))
BİR AVUKATIN KALP DOSYASI-ÇİĞDEM EREZ,356 sayfa ,
“Bu hikaye, sadece bir kadının iç çöküşünü değil; aynı zamanda bir kalbin suskun direnişini, sevginin zamansızlığını, vedaların derinliğini anlatır.
Ve en çok da geride kalanlara acıdan nasıl pay düştüğünü…”
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
“Adaletin terazisi, yalnızca mahkeme salonlarında değil, hayatın ta kendisinde kurulur. Her insan, yaşadıklarını kendi terazisinde taşır. Bazen bir tebessüm iyi gelir, bazen bir kayıp her şeyi sarsar. Ama esas olan dengeyi aramaktır. İçimizde, dışımızda ve yaşadığımız hayatta…
Bu yüzden adalet; sadece hüküm değil, aynı zamanda yaşamla barışma sanatıdır.”
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
“ 
Bir Avukatın Kalp Dosyası “ adalet terazisinin bir kefesine kanunları, diğer kefesine kalbini koyan bir kadının hikâyesi. Aşkın, kaybın ve kabullenişin gölgesinde yazılmış, derin ve unutulmaz bir öykü.Bu kitabı okurken gözyaşlarınızı tutamayacaksınız.Bu hikaye tesadüfen karşılaşan ama kaderin onları nereye götüreceğini bilemeyen iki kırılgan ,güvensiz,aşka karşı temkinle yaklaşan iki yalnız kalbin öyküsünü anlatıyor .
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Yazarımız 
Çiğdem Erez “in dili oldukça akıcı, samimi ve abartıdan uzak. Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği,hayatta her zaman karşımıza çıkabilecek bir hikaye Hande ile Mert’in yaşadıkları…Çok güzel bir aşk hikayesi…Hüzün,sevinç,aile yapısı,gelenek görenekler,evlilik ve onun getirdiği sorumluluklar,arkadaşlık ve dostluk,vefa,çocuk sahibi olmanın zorlukları,kadının bu konuda yaşadığı sorunlar ve toplumun yüklediği baskılar…Her şeyden önemlisi de rüya gibi bir aşkkk…Muhteşem alıntılar var kitapta…
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
“ Bazı karşılaşmalar tesadüftür.Acaba bu tesadüf, kaderin habercisi olabilir mi ?”
Bir Avukatın Kalp Dosyası “ adalet terazisinin bir kefesine kanunları, diğer kefesine kalbini koyan bir kadının hikâyesi. Aşkın, kaybın ve kabullenişin gölgesinde yazılmış, derin ve unutulmaz bir öykü.Bu kitabı okurken gözyaşlarınızı tutamayacaksınız.Bu hikaye tesadüfen karşılaşan ama kaderin onları nereye götüreceğini bilemeyen iki kırılgan ,güvensiz,aşka karşı temkinle yaklaşan iki yalnız kalbin öyküsünü anlatıyor .
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Yazarımız Çiğdem Erez “in dili oldukça akıcı, samimi ve abartıdan uzak. Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği,hayatta her zaman karşımıza çıkabilecek bir hikaye Hande ile Mert’in yaşadıkları…Çok güzel bir aşk hikayesi…Hüzün,sevinç,aile yapısı,gelenek görenekler,evlilik ve onun getirdiği sorumluluklar,arkadaşlık ve dostluk,vefa,çocuk sahibi olmanın zorlukları,kadının bu konuda yaşadığı sorunlar ve toplumun yüklediği baskılar…Her şeyden önemlisi de rüya gibi bir aşkkk…Muhteşem alıntılar var kitapta…
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
“ Bazı karşılaşmalar tesadüftür.Acaba bu tesadüf, kaderin habercisi olabilir mi ?”
Şimdiki Çocuklar Bir Harika – Aziz Nesin
Aziz Nesin bu kitapta büyüklere öyle bir ayna tutuyor ki, insan okurken ister istemez kendi hatalarıyla yüzleşiyor.
Kitap, Ahmet ve Zeynep adında iki çocuğun birbirine yazdığı mektuplardan oluşuyor. Çocukların gözünden anlatılıyor ama aslında tamamen büyüklere yazılmış bir eleştiri. Eğitim sisteminin çarpıklığını, ailelerin çocuklara kendi gerçekleştiremedikleri hayalleri dayatmasını ve yetişkinlerin riyakarlığını çok net görebiliyorsunuz.
Aziz Nesin’in dili insanı öyle kahkahalara boğmuyor; daha çok yüzünüzde buruk bir tebessüm bırakıyor ve sizi derin derin düşündürüyor. Çocukların gözünden bakınca, biz yetişkinlerin kurduğu bu kurallı dünyanın aslında ne kadar mantıksız ve absürt olduğunu anlıyorsunuz. Kitap boyunca "asıl eğitilmesi gerekenler biz yetişkinleriz" fikrini çok iyi hissettiriyor.
"Büyükler çocukları hiç anlamıyorlar. İşin kötüsü, anladıklarını sanıyorlar."
Bence bu kitap sadece bir çocuk kitabı ya da basit bir mizah eseri değil. Çok güçlü bir toplumsal eleştiri. Özellikle ebeveynlerin ve öğretmenlerin kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum.
Hala okumayan varsa kesinlikle tavsiye ederim...
Reklam
Reklam