Oraya geliyor ve orada yoksullukla sıkıntıyı buluyor,en üzücüsü de yüzlerde asla bir tebessüm rastlanmıyordu; hiçbir şeyin pişmediği ocak gibi, yürekler de buz gibi soğuktu.
Sen bayramlıklarıyla uyumuş bir çocuk heyecanı
Bir rüzgar, bir tebessüm
Sen şimdi kaygısız bir akşam neşesi
Yorgun ardın dönülen evi sarmış kek kokusu
Sen bir karınca öfkesi
Bir peygamber merhameti
Vurulmayacağımı bildiğim savaş meydanı
Sen suya karşı ateş, ateşe karşı su.
"Herkes tebessüm etmek zorunda değil.Belki dişleri kötüdür. Gülemiyordur."
Her yaşayan gidişinin ardından pek çok cümleyle anılabilir. Adı iz bıraktığı konularda defalarca geçebilir. Ama bir insanın dünya defterini kapattıktan sonra bile varlığı, her daim güzel, her daim peşine tatlı bir tebessüm ekleyecek anlarda anılmaya devam ediyorsa hoş bir hayat yaşanmış, hoş bir iz bırakılmış kalplerde demek değil midir?
Kutlu DoğumdanŞiir
Dedi Amine hatun,
Dedesine duyurun,
Oldu erkek torunu,
Gelsinde sevsin onu,
Haber gitti dedeye,
Koştu hemen haneye,
Abdülmuttalib ve de,
Sevdi hamd ede ede,
Dede Abdülmuttalib,
Yaş gözlerini silip,
Ona tebessüm etti,
Onu da gülümsetti,
O dedesine bakar,
Abdullahtan yadigar,
Ve yetimdi doğuştan,
Dönüş yoktu olmuştan,
Abdülmuttalib bizar,
Daha bağrına basar,
Çocuğu bu suretle,
Islanmış bir suretle,
Dilinde Allah ismi,
Elde evlat yetimi,
Dedi adını oğlum,
Bilki Muhammed koydum!
