Selamun aleyküm
Arkadaşımın "Kemal Sayar'dan başka kişisel gelişim yazarı tanımam ben" demesi üzerine bu kitabı okumaya başladım.
Kişisel gelişim kitabı okumayı pek sevmem ama bu kitap çok akıcı şekilde ilerledi. Bi bakmışım bitmiş bile.
Sürekli "Hadi hadi" diyen kişisel gelişim kitaplarının aksine yavaşlamayı, sade yaşamı ve toplumun artı ve eksilerini anlatan bir kitap.
Okuyun bence.
" Oysa güzel olan , kayda değer olan ne varsa yavaşlıkla yapılır. Telaş ve acelecilik toplumuna karşı, teenni ve sükûnet toplumunu diriltmemiz gerekiyor.
... Lütfen yavaş gidiniz."
Es-Seyf
Ebu Ömer Es-Seyf şehit mücahid bir yazardır. Rabbim katında şehadetini kabul etsin ve ona mağfiret etsin inşallah. Kendisi Afganistan ve Çeçenistan savaşlarında fiili olarak cihada katılmış ve buralarda önemli siyasi, ilmi, hukuki vazifeler almıştır.
Aynı zamanda İslam'ı, Allah Resulü'nün önderliğinde ne kadar güzel anladığını kitabın girişindeki "Nasıl Bilinirdi" başlıklı bölümden rahatça anlayabiliyoruz:"Hayatında üstün ahlakı, iffeti, tevazu, dilini tutması yanı sıra çok ibadet etmesi ve zikirlere devam etmesi ile bilinirdi. Üzerindeki yüklere ve vaktinin doluluğuna karşın gece namazını bırakmazdı. ... Bununla birlikte tevazu, yumuşaklık, sabır , fetva vermede ağırlığı ve kararlarda derin düşünmesi ile dikkat çekiyordu. Çok sessiz ve sakin yapılıydı. ..." Yukarıda vasıfları anlatılan kişinin hayatının büyük bir kısmını sıcak çatışma altında geçirdiğini de unutmamak gerekir. Bu hilm ve teenni ancak İslam hamuruyla yoğrulunca hayata dahil edilebilir.
Bu risalede Ömer Es-Seyf cihadın önemine dair ayet-i kerimeleri ve hadis-i şerifleri toplamıştır. Bu eserden 2 yıl sonra da Hakk'ın rahmetine kavuşmuştur. Rabbim şehadetini katında makbul kılsın inşallah.
Aklıma mıhlamak adına üç hadis-i şerif:
***Ebu Said el-Hudri (ra)'dan rivayet edildiğine göre Rasulullah (sav) şöyle söylemiştir: “Cihadın en üstünü, zalim sultanın yanında hak olanı söylemektir.” (Ebu Davud, Tirmizi)
***Ebu Hureyre (ra)'dan Rasulullah (sav)'ın şöyle dediğini rivayet edilmiştir:
"Her kim, hiç cihada çıkmadan ve kalbinde cihada çıkmayı taşımadan ölürse, münafıklıktan bir özelliği taşıyarak ölür.” (Buhari)
***Ebu Hureyre (ra)'dan rivayet edildiğine göre Rasulullah (sav) şöyle buyurmuştur: "Kuvvetli mümin zayıf müminden" hem daha hayırlı hem de Allah'a daha sevgilidir. Bütün hayır işlerinde, sana fayda
Tasavvuf Ve Marifetullah
Tasavvuf ehli, güzel ahlâk, sehâvet, merhamet, nezaket, tevâzü gibi güzel sıfatlarla muttasıfdırlar. Herkesle geçimli olup, basîret ve teenni ile ileriyi görürler, her hatt-ı hareketleri Kuran-ı Kerim ahkâmına ve Sallallahu aleyhi ve sellem Efendimizin ahlak, adap ve ef'aline uygundur. Bunlar Allah Teâlâ ve Tekaddes hazretlerini ve Habib-i edibini canlarından, mal, mülk ve evlatlarından daha fazla severler...
Puan vermedi
''Kitap her ne kadar çok iyi işlenememişse de bu haliyle de çok faydalı ve tavsiyeye medar. Ocak, bu kitapta biraz teennî ile de olsa tasavvufun mevcut haliyle gayriislamî olduğunu, velayet, kutub, gavs, ricâlü'l-gayb gibi mefhum, müessese ve inançların İslam dışı farklı inanç ve kültürlerden alındığını ve İbn-i Arabî ile nazarî bir temele oturtulduğunu yazar. Ocak Hoca, pek ustaca olmayan bir üslupla -muhtemelen tepkilerden çekindiği için- İbn-i Arabî'ye biraz rüşvet-i kelamda bulunuyor ama onun kaynaklarının İslam dışı kültür, din ve medeniyetler olduğunu da söylemekten çekinmiyor. Ocak, velayet-kutub-gavs-ricalü'l-gayb ile şekillenen tasavvufun İslam dünyasında ve inancında menfî bir kırılma teşkil ettiğini ve bunun tevlit ettiği zararların halen devam ettiğini yazıyor. Hoca, 80 yaşına geldi, Fazlurrahman ve Erol Güngör'den de cesur olabilirdi. Ocak Hoca mezkur mefhum ve inançların mehdilik kadar olmasa da Şiilikte merkezî bir konumda olduğunu da yazıyor. Tekrar etmek gerekirse bu kitabında hoca hamuru kıvamında yoğurmada diğer eserleri gibi başarılı olamamış. Yine de gayreti, samimiyeti için kendisine teşekkür ederiz. // twitter.com/ismailkkilinc //
Tasavvuf, Velâyet ve Kâinatın Görünmez Yöneticileri (Ciltli)Ahmet Yaşar Ocak · Alfa Yayınları · 202142 okunma
Hızlı, yüzeysel, malayani bir hayat sürmektense, teenni ederek, her anı sindirerek, sorgulayarak, anlamlandırarak, teksif ederek yaşayabilmek üzerine yazılmış bir kitap. Günümüzde yaşanan birçok probleme değinip, bunun aksini nasıl gerçekleştirebileceğimize de değiniliyor aynı zamanda.
Kitapta keyifle okuduğum bazı kısımlar; Yürüyerek gidilebilecek yerlere yürünmeli, çok şeyle aynı anda uğraşmak yerine tek şeye derinleşebilmeli, önceliklerimizi gözden geçirmeyi, yakın, doyum sağlayan bir sosyal çevre oluşturmayı, günümüzde ki kullan-at kültürüne karşı sevdiklerimiz ve dostlarımızla yaşanan sorunları çözmek için çabalamak gerektiği, bizden daha varlıklı insanlarla kendimizi mukayese etmek yerine sadece kendi kendimize neyi yapabileceğimize bakmamızı öneriyor yazar. Bahsetmek istediğim ve kitapta severek okuduğum daha birçok kısım var aslında. Fakat buraya hepsini yazamadım :)
İçine çok şey sığdırılan, benim içinse dolu dolu geçen bir süreçti. Özellikle şu zor günlerde, ruhumu sarıp sarmalayan bir kitap oldu benim için. Sevgiyle tavsiye ediyorum.
“Yeniden iyi biri olmak mümkün!” cümlesi, birinci bölüm başta olmak üzere birkaç bölümde daha tekrar eden ve her an ayağı kayabilen, dili sürçebilen ve kalbine kara kara noktalar konabilen insan için yeniden doğrulabilmek, dilini doğrultabilmek ve kalbini envaiçeşit lekelerden temizleyebilmek adına oldukça ümit vadeden bir cümle olarak durmakta. Uçurtma Avcısı’nın yazarı Halit Hüseyni de romanının başkahramanlarından olan ve hayatının pek çok evresinde pek çok yanlışa imza atan Emir’i sanki bu inançla temize çıkarmanın gayretinde.
Halit Hüseyni hikâyeye, 2001 yılının Aralık ayında, Amerika’da yaşayan Emir’in, Pakistan’da yaşayan babasının yakın dostlarından Rahim Han’la yaptığı bir telefon görüşmesi sonrasında bir anda zihninin, Kahire’de Babasıyla, Ali’yle, Rahim Han’la ama özellikle Hasan’la geçirdiği günlere kadar gitmesiyle ve o günleri sanki tekrar yaşamaya başlamasıyla giriş yapar.
Emir, Hasan’la birlikte büyür. Hasan, evlerindeki hizmetçi Ali’nin oğludur ve hiyerarşik bir toplumsal düzene sahip olan Afganistan’da Hasan, aşağılanan, hor görülen etnik bir azınlığa, yani Hazaralara mensuptur. Emir’in o günkü şartlarda bilebildiği kadarıyla aynı sütanneden beslendikleri için sütkardeştirler. Hasan’ın, arkadaşı ama aynı zamanda efendisi olan Emir’e duyduğu muhabbet, gösterdiği dostluk, yaptığı fedakârlıklar emsalsizdir; ama Emir’in Hasan’a duyduğu muhabbet, gösterdiği dostluk, yapabileceği fedakârlıklar mislince midir, şüphelidir. Çünkü en güzel vakitlerini onunlayken geçirmiş olmasına rağmen Emir, Hasan’a “arkadaşım” bile diyememektedir, başka arkadaşlarıyla bir aradayken onunla oynamak ya da onu da oyunlarına dâhil etmek aklına bile gelmemekte; Hasan, Emir’in gözünde emirlerini yerine getirmek ve hizmetini ifa etmekle yükümlü, irabdan mahalli olmayan bir Hazara
