Modern dünyaya karşı bir eleştiri kitabı okuduk diyebilirim sanırım. İnsanların sürekli çalışmanın gerekliliğini vurguladığı, çalışmanın erdem sayıldığı, her an bir şey üretmek zorundaymışız gibi hissettirildi, durup düşünmeye bile vaktinin olmadığı bir dünyada yaşıyoruz. Yazarımız modern çağın getirdiği bu gerekleri reddediyor. Tembellik yaparak da başarılı olunabileceğini iddia ediyor. Aslında buna tembel demesek daha doğru olur çünkü burada aslında çalışmadan önce düşünsel olarak kendini hazırlama olayından bahsediyor.
Günümüz insanının sürekli üretken olma baskısı altında olduğunu ve bu yüzden de potansiyelini kaybettiğini düşünüyor. Yazarımız tarih boyunca insan emeğini önemli ölçüde azaltan bir çok icadın aslında tembeller tarafından işleri kolaylaştırmak amacıyla yapıldığını söylüyor. Stratejik tembellik dediğimiz bir kavram üzerinde duruyor. Sürekli ve hiç durmadan çalışmak yerine molalar vererek çalışmanın daha faydalı olduğunu düşünüyor. Newton ve Einstein gibi aydınlarların hayatlarından örnekler vererek aslında bazı dahilerin de tembel olduğunu anlatıyor.
Özellikle büyük şirketlerde çalışan insanların aktivitelere katılmasının yeni fikirler üretme, yaratıcılık ve problem çözmede olumlu geri dönüşler alındığını söylüyor. Avcı toplayıcılık döneminde insanlar 4 saat çalışıyor ve daha sonraki süre boyunca da bir sonraki gün için dinlenmeye geçiyorlardı. Bu da aslında dinlenmenin ne kadar önemli olduğunu bize gösteriyor ayrıca araştırmalar aktivitelerin hem ruh sağlığı hem de beden sağlığını çok faydalı olduğunu söylüyor.
İnsanlar dini olarak da sürekli çalışmaya yönlendiriliyor. Miskinliğin günahkarlık ve ahlaki karakter eksikliği ile ilişkilendirildiğini görüyoruz. Ancak bu durum insanları tüketebiliyor.
Çok çalışmak her zaman başarının anahtarı değildir.
Disiplin içinde çalışmayı bu kitaptan öğrendim.” der
Cemil Meriç
“Zaman asla yetersiz değildir.
Tembeller,zayıflar,kararsızlar,zaman kaybı en çok yaşayanlardır.”
”Kaslarımız ve hareket sistemimiz irademizin üzerinde çok etkin bir role sahiptir.Özellikle sabah egzersizi zihni berraklaştırır sindirimi aktif hale getirir,kişiyi enerjik kılar,yorgunluk kaybolur,zengin kanın akışını hızlandırır toksinlerin hızla atımını sağlar.”
“Dikkatini toplayamayan nöropatik öğrenciler için kas egzersizi önerilir.”
Jules Payot Eseri,beş bölümde ele alır.
Tefekkür ve beden sağlığı açısından iradenin psikolojik boyutuna değinir.Duygu ve düşüncelerin irade üzerindeki etkilerine bakar.Payot,irade konusunda yanlış olduğunu düşündüğü iki teoriden bahseder Kant’ın ortaya attığı “kişiliğin sabit bir yapıda ve değişmez olduğu “teorisidir. Schopenhauer ve Spencer da bu görüşü savunur.
Bu teoriye göre “kişinin karakteri doğuştan gelir ve dışarıdan herhangi bir etkiyle büyük değişimler söz konusu olamaz”
Fakat Payot bu görüşlere karşı çıkar ve duygu ve düşüncelerin,alışkanlıkların,tutkuların kişilik üzerinde dolayısıyla da irade üzerinde etkisinden söz eder.
İradeyi duygusal bir güç olarak görür ve “düşüncelerin irade üzerinde etkili olabilmesi için tutkularla beslenmesi şarttır.” diye ifade eder.
Çoğu filozofun aksine kişiliğin değişebileceğini savunur.
Tembellikten arınmış sağlam bir zihni nasıl etkin hale getirebilirizi ,psikolojik yöntemlerle ,filozofların düşüncelerinden örneklerle açıklıyor
Çabalamak,zaman israfından kaçınmak,nefsi terbiye,inanç ve istikrarla yoğrulmuş ortaklaşa daimi bir davranış bütünüyle irademizi yönetmek mümkün.
-Derin düşünme,kaslarımızın irademiz üzerindeki rolü,duygu ve düşünce dünyamızda irademize karşı olan düşmanlar,yanlış arkadaş kişilikleri,şehvet ve
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bittiiiii bittiiii :) Bir seneye yakındır okumaya çalışıyorum. Nihayet bitti. Kötü kitap değil güzel hatta. Ama kitabın ilk yüz küsür sayfasında Oblomov yataktan kalkmaya çalışırken okuyucuya da tembellik bulaşıyor. Oblomov, hayatı yaşamak için çaba göstermedikçe benim de kitabı okumaya pek çabam olmadı sanki. O erteledikçe ben de onu okumayı erteledim. Neyse ki üzerimde Oblomovluk olmadığına ikna oldum ki kitabı bitirdim. Bir yerde tembelliğinden bahsederken Olga bayılıyor, oraya çokça güldüm. Benim de tembelliğe tahammülüm o sınırda ama bu kitap özelinde bir tembelliğim oldu :) Ataletten kurtulamayanlara öneriyorlarmış, ben önermem ki kitap bununla nasıl başa çıkacağına dair bir yol göstermiyor, seni de sinirlendirip ortada bırakıyor sadece. Klasik kitap severler okusun, tembeller kalksın yürüsün.
Kitap matematiğin hayatımızda nerelerde olduğunu ve nasıl fayda ettiği konusunu ele almış.Gerçekten güzel bir kitap olmuş.Şimdi akıllara şu soru geliyordur;tembellikle ne alak a? Matematiğin tembeller için günlük hayatı kolaylaştırmayı amaçlayan bir kaç tekniğe değiniyor.
.
.
Yine sevdiğim yayınevinden yine harika bir kişisel gelişim kitabı ile geldim.
.
Bu kitap diğer kişisel gelişim kitaplarına göre farklı çünkü değişime başlamak isteyenler için yazılmış. Erteleyenler,cesaret edemeyenler,tembeller,unutanlar,özgüven eksikliği gibi ana başlıkta bizlere örneklerle nasıl değişimi başlatıcağımızı aktarıyor.
.
Okurken ara vermek durumunda kaldım ,örneklendirmenin daha fazla olmasını isterdim ama genel olarak çok iyi noktalara değinilmiş,kendimin eksik yönlerinin çok fazla olduğunu ve bunları değiştirmek için neler yapabilirim diye düşünüp erteliyordum bana çok farklı yöntemler gösterdi kendi kolayıma olacak olan önerileri aldım şimdi farklı bir bakış açısı ile değerlendireceğim
.
Bu türü sevenlere tavsiyemdir özellikle bir şeyleri değiştirmek başarmak istiyorsanız ve yapamıyorsanız kitap tam da ilham olacak nitelikte
İnsan denilen varlığın bu kadar derinlemesine incelenip aşağılandığı bir kitap okumamıştım daha önce. İnsanlığın en çirkin taraflarına eğilmiş. Sokakta körleri itip kakmayı, tekerlekli sandalyelerin lastiklerini patlatmayı, işçilerin çalıştığı yapı iskelelerinin altında "pis yoksullar" diye haykırmayı, metrodaki bebekleri tokatlamayı düşünüyor. Sanki içimizdeki kötüyü çıkarmaya çalışıyor yazar. Hümanizm düşüncesine ateş açmış adeta.
Kibir, ikiyüzlülük, kin, yalan ve daha nice kötü duyguların yansımalarını yazarın yaşadığı olaylarda veya gözlemlerinde görebiliyoruz. "Kibirli ışıyan parlak bir vatandaş azgın bir teke, öfkeli bir firavun, tembeller kralı. Kimseyi öldürmedim mi? Henüz değil, kuşkusuz. Ama hak eden insanları ölüme terk etmedim mi? Olabilir." cümlesi bu bakımdan çok isabetli.
Zaman zaman kendi davranışlarımı satırlarda görmek ve eleştirel bir dilde okumak rahatsız ediciydi ama bir yandan da etkileyiciydi. Bazı olaylara duyarsız kalmak, kendimizi bazı yalanlara inandırmak, ölüm düşüncesi, kimsenin masum olduğunu söylememek, herkesin suçlu olduğunu
belirtmek...
Yazarın üslubu monolog şeklinde. Biraz okuyucuyu yoruyor bu yüzden. Düşünce yazısı niteliğinde. Olaylar yok. Olsa bile kısa kısa anlatılmış. İncecik bir kitap fakat yoğun bir anlatıma sahip. Okunası bir kitap olduğunu da belirtmek isterim.
