Mutsuz bir tembellik kıskançlığı besler; ve kendileri ilerleyemedikleri için, herkesin mahvolmasını isterler; daha sonra da başkalarının ilerlemesinden kaynaklanan bu nefretten ve kendi ilerlemelerine ilişkin ümitsizlikten dolayı, kadere öfkelenen ve çağından yakınan ve tenha köşelere çekilerek kendinden bıkıp canı sıkılıncaya kadar cezasını kara kara düşünen ruh gelir. Çünkü insan ruhu doğası gereği atılgandır ve harekete eğilimlidir. Her türlü canlanma ve kapılıp gitme fırsatı onun hoşuna gider...
"İçmizde şeytan yok...İçimizde acizlik var, tembellik var. İradesizlik,bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey; hakikatleri görmekten kaçma eğilimi var."
bir kimse “kurtarmak” umuduyla -toplumsal merdivende daha düşük bir basamaktaki ya da alkolizm, mırfinmanlık, ya da tembellik gibi-kötü yaşam biçimi olan birisini seçerse, gizli üstünlük arzusunu açığa vurmuş olur.
Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey:hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var...