zeynep
@temmuzgibi
Yaşam, yaşamıyor.
Şu anda okuduğu kitap
"...ağlayacakmış gibi oldum ama yine ağlayamadım. İçime bir şey tıkanmıştı, bunun ne olduğunu anlatamıyorum, karanlıktan başka söz gelmiyor aklıma. Bir karanlık tıkanmıştı, boğazıma kadar beton dökülmüş gibi kaskatıydım."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
bir savaşsın sen
iki ülke arasındaki sınır
sivil zayiat
ikisini hem birleştiren
hem ayıran tezat
"Şimdi" dediğimiz şu an çok ilginç. "Şimdi, şimdi, şimdi!" diye parmakla gösterirken bile "şimdi" uzaklara uçuyor ve yeni bir "şimdi" geliyor.
-Onu kaybettik
+Belki de, artık bizim bildiğimizden farklı olsa da onu olduğu gibi kabul etmemiz gerekiyordur.
-Hiç anlayamıyorum. O bizim oğlumuz. On altı yıldır yanımızda. Yine de onu hiç tanımıyormuş gibi hissediyorum.
+Belki de daha az anlamaya ve daha çok kabul etmeye çalışmalıyız.
Dünyada yaşarsan önünde sonunda olacağı bu. Gerçekliği elinde tutuyorsun, sonra elin yanıyor ve tabak yere düşüyor.
Evet, artık her şeyi net bir şekilde görebiliyordum. İnsan olmak, insanı delirtiyordu.