Ölümden korkmamak için zaman zaman ölme arzusuna kapıldım, ama uzun sürmüyordu.
Bir müzik, bir manzara, bir iltifat, bir parça güneş ışığı, bir kızın gülümsemesi, güzel bir şarap, hoş bir cümle, hoş bir söz yetiyordu…
Umutsuzları oynamakta pek iyi değildim.
Espri dolu bir kadın oyuncuyu hatırlıyorum: Anne-Marie Philipe, Lafargue Vakası’nın çevrimi sırasında beni arayan gazeteciye şöyle demiş: “ Fournier mi? İntihar etmeye gitti, bekleyin, gecikmez.