Böyle dilim susar da elim
Elim dokunmaz olursa eğer
Bil ki varmışım yani
Yüreğim sakınır, gözüm seğirir
Olur da, olur da susmuşsam yani
Giyindiğin çiçeklerinin ardı teninse
Ve en karasındaysa gün
Bil ki kavuşmuşum yani
O mağrur gözlerinden öperim, sarılırım
İki gözümün çiçeği
Gözünü seveyim, iyi bak kendine
Hasretle selam ederim...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Wergera Kurdî (Ji Tirkî).Kurdî
FERÎDÛN-İ MUŞÎRÎŞiir
Wek kundek lûsandî li kavilên cîhanê
Em li temaşeya însanên zemanê runiştîne
Li wê qesra şînê, warê axînê
Bi hêvîya beyhûde, bela sebeb rûniştîne
Me nîne xema payizan, şênahiya biharê
We striyek li deştê em bi aramî runiştîne
Me hebe jî hêza menzîla çûyînê
Em veketine, ne ku runiştîne
Ji bo ku em li benda xwe nesekinînin mirinê
Bi hevsenga xwe re amade, em runiştîne
Me demek nîne rehetî ji pêlên hedîseyan
Wek beravek, em li tenişta behrê runiştîne
Me nedî di umr de ji xeynî axînê
Me çavê hêvîyê li sibê girtî, em runiştîne
Giyanê me de agir, lêvên me bi ken, li sifra cîhanê
Şibhê mûmek nîv mirî, em çi hêja runiştîne
Gula min! Li awaza me ya xembar mêze, me bibexşîne
Ji alemê cihê, em tik û tenha rûniştîne
Da ku tu wek mahîtabê tê ser banî
Wek siya hundirê tariya şevê em runiştîne
O FORTUNA
@_Umwelt
·Baykuş gibi dünya viranesine tünemişiz
Zamane insanını seyretmeye koyulmuşuz
Şu matem sarayında, ıstırap diyarında
Boş yere umutlanmış, yersiz oturmuşuz
Bizde yok hazan gamı, bahar sevinci
Diken gibi huzurla sahrada oturmuşuz
Olsa da gideceğimiz yere ulaşacak gücümüz
Oturmuş değiliz, yere serilmişiz
Ölümü bekletmemek için biz
Dengimizi hazırlayıp oturmuşuz
Bir an bile rahatımız yok hadiseler dalgasından
Sahil gibiyiz, deniz kenarında oturmuşuz
Ömrümüzde hüzünden başka görmedik birşey
Umut gözünü yarına kapayıp oturmuşuz
Canımızda ateş, dudaklarımızda gülümseme, dünya sofrasında
Yarı ölgün, mum gibi ne güzel oturmuşuz
Gülüm! Gamlı ezgilerimize bak, bağışla bizi
Bir alemden kopmuş, yalnız oturmuşuz
Mehtap gibi kasrımızın damına gelene dek
Gölge gibi gecenin içinde oturmuşuz
Yanlış Kapı, Yanlış Anahtar
Kadınlar kulaklarıyla
Erkekler gözleriyle sever
Öyle derler.
Bu söz ilk duyulduğunda
Yerini kolayca bulan bir anahtar gibi durur
Oysa çoğu zaman
Kilidi yanlış kapıya takar
Çünkü sevginin yolu
Ne kulaktan geçer ne gözden başlar
Oysa insanın kuyusu derin
Bir bakışın yükü tek başına kalbi taşımaya yetmez.
Göz, sadece bir eşiktir
İçeri sızan her ışık yangına dönmez
Çoğu görüntü ruhun dehlizlerinde ölür
Ama bazen bir yüz, içeride başka bir dile çevrilir
Dante’nin gördüğü Beatrice değildir artık
Kendi içine tırmandığı bir merdivendir
Çünkü hiçbir fani bakış
Birini cennetin en üst katına taşıyacak kadar ağır değildir
Fuzuli’nin ikliminde sevmek
Eksilerek çoğalmaktır
Mecnun kavuşamadıkça büyür
Çünkü o, bir kadına değil
O kadının açtığı sonsuzluk kapısına mühürlüdür
Suret çözülür, mana kalır