Silent Patient ( story wise writing)
Now that I have finished reading “ the silent patient”, I am very amazed by the ability of the author who truly made me shocked at the end of the story that he happens to call psychological detective story… people prefer calling this book a novel but I bet it doesn’t last too long after reading the book or coming to an end that was shockingly twisted. Spoiler - The therapist would be the last person to be suspicious of as he made it sound very normal and approached to every scene and detail as a therapist whose main job is to help people. BUT never mind, nothing is the way it seems like in this life, Turkish people say if everything was the way it seemed like then water from sea would appear blue in our hands. This is what I felt when seeing the truth, the kind of truth I wouldn’t be able to imagine if Theo, the therapist didn’t reveal if at the end of the story. Or should I say the beginning of an end ? Do stories truly end or what we call “ ending” is a beginning of a new chapter…. He approached and had written it in a way that made him sound look or even appear like a “ real therapist” who carry feelings of morality, depth, integrity and truly has compassion and eager to help people who are in trouble… like Alicia….. A person, a human being, an artist who was mentally sick as the members of Grove called…. She was a psycho in their interpretations…. But who knows what drew her to kill him? Who truly has enough empathy to try to understand what she went through to do such a thing rather than being as anyone else and calling her a “ bitch” how easy it must be to call someone that… when you don’t know anything except what police officers or investigators say… As people or human beings who immediately call someone “guilty” without giving it a try to understand or
3/10
2025 28. kitabı
Kitap kulübüm için okudum. Yazarın kalemini güzel bulmakla beraber kurgunun çok sıradan ve güçsüz olduğunu düşünüyorum. Fikir güzel ama kurguda verilen bazı detaylar bir sonuca bağlanmıyor. Mesela ölü kuş olayı. Yani? Neydi burada anlatılmak istenen? 25 kişilik grubumuzda anlam verebilen çıkmadı.
Derviş Ali’nin hikayesi Halide ve kardeşlerininkine göre çok kısa. Ama kitap iki farklı zaman çizgisinde ilerliyor; Halide ve kardeşleri zaman çizgisi ve Derviş Ali zaman çizgisi. Bir bölüm Halide ve kardeşlerini okuyoruz, sonra Derviş Ali zamanına geçiyoruz. Halide tarafında anlatılacak çok olay varken Derviş Ali’nin hikayesi oldukça kısa. Fakat yazar bu birer bölüm ilerleme fikrini öyle sevmiş olacak ki, Derviş Ali’nin hikayesini doldurmak ve sayfa sayısını çoğaltmak için anlamsız, ne diyor şimdi burada denebilecek bir sürü cümle kurmuş. Konuyu uzatmış da uzatmış. Bunaltı geçirdiğim çok paragraf oldu.
Sayfalarca kurgulanan hikaye sonuca bağlanırken öyle aceleye gelmiş ki, bir sürü boşluk, anlamsızlık ve merakla kapattım kitabı. Kardeşler neden birbirlerinden kopuk bir hayat yaşadılar? Derviş Ali birden bire niye öldü? Kuş olayı neydi buna aşırı takıldım? Cihangir’in sigara içmesi neden ve nasıl Zeliha’nın aksayan ayağından daha büyük bir problem? Ah Cihangir vah Cihangir. Hayatı hakkında en yanlış kararları ısrarla, defalarca veren karakter Cihangir, yine de en büyük empatiyi o topluyor. Türk toplumunun erkek evlat seviciliği dışında bir yere bağlayamadım.
Kurguyu nereye bağladık? What was the point?
Guilty pleasure bir Türk dizisi tadı vardı kitapta. Hızla ve merakla okudum, ama o kadar. Sonu gelsin istedim. Geldi. Fena değildi. Keyifli bir okumaydı, ama bu kadar. Hatırda kalacak bir tat bırakmadı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi
yeni nesil ters köşe & beyin yakan // sonu sürpriz filmler listesi . part ll
1- old (2021)
m. night shyamalan'dan yaşlanmayı konu eden, sahilde geçen zamanla ilgili psikolojik gerilim. finaldeki açıklama klasik ters köşe sevenler için iyi bir ödül.
2// the wailing (2016 – kore)
bir köyde başlayan gizemli ölümler ve garip davranışlar… film boyunca neyin doğaüstü, neyin psikolojik olduğunu anlamıyorsun. sonu geldiğinde afallıyorsun.
3. the vanishing(2018, abd versiyonu değil – güney kore yapımı)
kayıp bir kadın, sessizleşen bir adam ve karmaşık yalanlar. sürpriz sonuyla duygusal ve psikolojik ters köşe yapan bir güney kore gerilimi.
4. i'm thinking of ending things (2020)
charlie kaufman'ın zihin yakıcı yapımı. bir çift yola çıkar ama aslında bu bir iç yolculuktur. kim kimin rüyasında, kim kimin hatırasında belli değil. her sahnesi ipucu dolu.
5. under the skin (2013)
scarlett johansson bir uzaylıyı oynar ama hiçbir şey tipik değil. insan olmak, beden, arzu… şok edici son sahnesiyle ters düz eden bir deneyim. diyalog az, etki çok.
6. the platform (2019)
dikey bir hapishane. her katta insanlar. yemek yukarıdan aşağıya iniyor. alt kattakiler aç. basit bir fikir ama sonu düşündüğünden çok daha sert. sistem eleştirisiyle birleşen distopik bir gerilim.
7. the others(2001)
nicole kidman karanlık bir malikânede çocuklarıyla yaşıyor. gerilim büyüyor ama asıl mesele en sonda ortaya çıkıyor. klasik ters köşe örneklerinden biri.
8. identity (2003)
bir motelde toplanan yabancılar teker teker ölmeye başlar. katil kim? aslında bu sadece yüzeydeki hikâye. finalde gerçeklik çöker.
9. coherence (2013)
bir kuyruklu yıldız geçer ve paralel evrenler üst üste biner. aynı evde birden fazla sen mi var? düşük bütçeyle maksimum kafa karışıklığı yaratan bir film.
10. enemy within
What Civil Disobedience MeansHayat ve İnsan
This book talks a out the idea that "the government is always right." Thoreau says if the state is doing something wrong, like supporting slavery or starting unjust wars, you don’t have to blindly obey it. You need to resist injustice, because that’s how you fulfill your duty to democracy and human rights. And through that resistance, the system might be correcting its own mistakes. If you don’t take action, nothing will change, especially for the things you see as wrong.
He even says that doing nothing can make you guilty. So, don’t stay passive. Take a stand through things like refusing to pay taxes or participating in boycotts, which is active resistance.
It’s a short read, but full of powerful ideas. It makes you look at politics, justice, and personal responsibility in a whole new way.
Yazarın sonradan reddettiği ilginç bir kitapİnceleme
Yazarın geçmişine baktığınızda, 1990–2017 yılları arasındaki üretimlerinin “New Age” olarak tanımlandığını göreceksiniz. Bu dönemde yayınladığı kitapların isimleri ve içerikleri de bu anlayışı yansıtıyor. Ancak Doreen Virtue, 2017 yılında Hristiyanlığa yönelmiş ve o tarihten itibaren daha önce yazdığı tüm kitapları reddettiğini açıkça beyan etmiş.
Amazon yazar biyografisinde şu ifadeler yer alıyor:
“Doreen has renounced her pre-salvation materials from 2017 and earlier. Please don’t buy any product from Doreen Virtue published in 2017 or earlier. Doreen doesn’t sell any new age books or cards — other people are illegally selling bootleg printings and others are selling used copies.”
Ayrıca Christianity Today dergisinde yayımlanan röportajında da bu değişimi şöyle dile getiriyor:
“Having to admit that I was wrong to the entire world — my books were published in 38 languages — has been deeply humbling. I still feel guilty knowing that people continue to use and sell my old products, even though I have begged them to stop…”
Bu bilgileri göz önünde bulundurmadan, yalnızca kitaba odaklanarak okumak eksik bir değerlendirme olabilir. Yazarın bugün geldiği yerle geçmişte yazdıkları arasındaki bu çelişki, eseri yorumlarken dikkate alınmalı.
Ben kitabı, yazarın “terapist kimliği” üzerinden değerlendirerek okumayı seçtim. New Age geçmişine ve bugün tüm bunları reddetmiş olmasına rağmen, özellikle ani yeme krizleri ya da belirli yiyeceklere duyulan takıntılı arzuların psikolojik altyapısına dair tespitlerini dikkate değer buldum.
Okuma sürecimin sonunda bu eseri yapay zekâ ile tartıştım (evet, bu kısımdan da bahsetmeden geçemem ). Bana elimdeki Türkçe baskının, 2017 sonrası republish edilmiş (yeniden yayımlanmış) olabileceğini söyledi. Günahı vebali AI’ın boynuna.
Elimdeki
The Monk Who Sold His Ferrari is a story of a lawyer, Julian Mantle, who sold his fortune to study the seven virtues of the Sages of Sivana. Motivational writers are my guilty pleasure, and even though these books are full of clichés like "there are no mistakes in life, only lessons," I think very simple teachings need to be reminded sometimes.
Every symbol represents a virtue in this book. Each of the Seven Virtues encompasses a bunch of habits. For example, here are the habits mentioned for the first virtue, "Master Your Mind".
1. Don't judge the events as "good" or "bad," but learn and experience from them.
2. The heart of the rose: Stare at a rose in a quiet place and just concentrate on the flower for 10-20 minutes.
3. At the end of the day, write what you did today. And take 10 minutes to evaluate how to improve your next day.
4. Opposition thinking—people can easily think negative thoughts, but try the opposite this time. Take every negative thought and turn it into a positive one.
5. Secret of the lake. Envision your dreams becoming a reality. Picture vivid images of what you want to become. Then they will become a reality.
These are just habits of the "first virtue". Each one has several habits to develop. I did not practice any of these habits. They didn't interest me enough to want to implement them, but there was an enjoyment in the reading.
My favorite part of the book is the "Magnificent Garden" symbol: "When you control your thoughts, you control your mind. When you control your mind, you control your life. Mind management is the essence of life management. Stand guard at the gate of your mind garden and do not let toxic thoughts enter." This chapter opened up a new dimension for me, and I wanted to incorporate this into my life.
I disagree with a
