Harun korkmaz
@theharuun
Bilgisayar Mühendisi olmaya çalışan biri
Varoluş, Aşk ve Kendilik Üzerine Derin Bir YürüyüşAlıntı
Unamuno’nun Sis adlı romanı, sadece bir aşk hikâyesi değil; varoluş, kimlik, özgür irade ve insanın kendi yaratıcısıyla yüzleşmesi üzerine yazılmış felsefi bir çığlık. Kitabı okurken aşkı hiç bilmediğim şekillerde sorgulama fırsatı buldum. İnsan bazen hiç beklemediği bir anda bir bakışla tutulabiliyor; aşk, bir çift gözle varlığınızı unutturabiliyor. Augusto’nun yaşadığı aşkın gerçekliğini, gözler aracılığıyla hissettiği o teslimiyet duygusunu çok iyi anladım.
Kitap bana aşkın hem kutsal hem yıkıcı doğasını düşündürdü. Belki de her âşık, bir şekilde kendi katiline âşık olur; kimi fiziksel olarak öldürür, kimi de ondan beterini yapar: varlığını sorgulatır. Bu hikâyede de “daha beteri” ile yüzleştim. Eğer bir dünyada kimse benim varlığımı bilmeseydi, ismimi dahi anmasaydı, gerçekten yaşamış olur muydum? Kitap bana, kimliğimin ve varlığımın büyük ölçüde başkalarının bana verdiği anlamlarla şekillendiğini gösterdi. “İyi çocuk”, “mühendis”, “kötü çocuk” , "çok konuşkan" ve benzeri bir çok bunun gibi sıfatları ben seçmedim; bana verildi. Augusto gibi ben de hayatımda çoğu zaman bir yaratıcı tarafından bana biçilen rolü oynadığımı fark ettim.
Aşkın bu romanda hem yüceltilip hem de yerilmesi beni ürpertti. Bir insanın birden fazla kişiye âşık olabileceği fikri, daha önce sorgusuz kabul ettiğim “tek kişiye sevgi” inancımı sarstı. Kadını bir nesneleştirme aracı olarak gördüğünüzde bu mümkün olabilir; ama onu bir insan olarak gördüğünüzde aşkın bir kişiye özgü olabileceğini düşünüyorsunuz.
Augusto’nun sonunda kendi yaratıcısı olan yazarla karşılaşması, romanın en sarsıcı anlarından biriydi. Bu sahne, beni de kendi inancım üzerine düşündürdü; çünkü ben de bir gün kendi yaratıcımın huzuruna çıkacağıma inanıyorum. O hesap gününü hatırlattı bana.
Sis, aşkı merkeze alarak insanın
Reklam
Boyun Eğen Toplumun AynasıDuygu ve Düşünce
Geçmişteki bu yaşantı, günümüzde Türk halkının düştüğü acınası durumu çok iyi anlatıyor. Burada hayattan fiziken olmasa da (ölüm gibi), manevi olarak koparılma söz konusu. Üstelik bu koparılma bir kişi tarafından değil, toplumun ortaklaşa işlediği suçla gerçekleşiyor.
Günümüzde de görüyoruz ki: toplu halde çal, toplu halde taciz et, toplu halde yalan söyle… Ama iş bireysel yargıya gelince hukukun eli bağlanıyor. Bu can sıkıcı. O günlerde Melek’e yapılanlara bütün kahvehane bireylerinin dahil olması, Yalçın dışında idealist bir karakterin olmaması ve toplumun içinde bir gram bile rahatsızlık duymaması, ne yazık ki bugün de artarak devam eden bir düzene işaret ediyor.
Sokakta eşini döven bir adama (adam denebilirse tabii) laf etmeyen bir toplum olduk. Suça ortak olan ya da en azından sessiz kalan, karşı gelmeyen bir toplum… Kendi topluluğunu %99 Müslüman olarak adlandıran bir halkın, aslında Kur’an’daki “Firavun kıssasını” tam anlamadığını görüyoruz. Kur’an’da lanetlenen sadece Firavun değil; aynı zamanda Firavun’un zulmüne boyun eğip ses çıkarmayan topluluk da lanetlenmiştir. Çünkü Firavun zaten doğası gereği kötüdür. Asıl mesele, insan olmaya yaklaşabilecek olanların susmayı tercih etmesi ve boyun eğmesidir. Bugün de aynısını yaşıyoruz.
Kısacası, lanetlenmek için “ideal bir toplum düzenine” doğru ilerliyoruz. Oysa önümüzde insan olmak için çabalama fırsatları var. Günümüzün sosyal medyası, toplumu uyandırmak ve başkaldırıyı daha gür sesle duyurmak için büyük bir araç. Bunu kullanmak bir görev olmalı.
Bu kitaptan aldığım en önemli derslerden biri de bu oldu. Umarım bir gün, hayattan koparılan insanlara bir daha denk gelmediğimiz, ideal toplum düzenine ulaşmaya karar verdiğimiz günleri görebiliriz.
TÜRKÇE KONUŞ
Hazırlık yıllarında okuduğum , denk geldiğim bir kitaptı. Bu kitap sayesinde içimde cümlelere dökemediğim öfkelerin dilimizi itibarsızlaştırmalara karşı yapılanlara en iyi cevabı verecek şekilde anlatan bilim insanımız OKTAY SİNANOĞLU'NA teşekkürü bir borç bilirim . Bir gün Türk evlatları kendi dilini bilmeden yaşamasın sömürülen olmasın diye çabalarını unutmayacağız unutturmayacağız bunu da en iyi gerçekleştirme yolumuz TÜRKÇEMİZİ her yerde kullanma çabamız olacaktır .
Kitap sevgisi
Lise yıllarımın boş geçtiği , zorla kitaplar okutulduğu dönemde tesadüfen elime ulaşan bu kitap sayesinde hayatımın değişeceğini düşünmemiştim . Çocukluğumdan bugüne satranç oynamasını seven biriydim ilk başta satranç resmini görüce okumaya karar verdiğim okurken rafine zevklere ulaştığım ilk kitaptı . O gün anladım ki bugüne kadar beni kitaplardan soğutanlar yanlış kitap tercihlerimdi o günden sonra hep aradım araştırdım iyi ki karşıma çıktın Dr.B. seviyorum seni ( Bu bir inceleme değildir sadece ve sadece hayat hikayesidir)