Yaptı ğım tek bir seçimin sonucu, tamamen farklı bir hayat olabilir, keza yapmadığım bir tercihin sonucu da öyle. Deneme ler yaparak, kendimi sınayarak ve sürekli bana ilginç görü nen bir şeyleri deneyerek kendi gerçekliğimi yaşar, kendi ih timallerime vasıl olurum. Şu sorulan beraberinde getiren ye ni teknik kazanımlar da vardır bunlar arasında: Bunlara ni çin ihtiyaç duyuyorum? Bunlarla ben ne yapabilirim? Bun lar bana ne yapar?
Hayatın büyük bölümü boyunca, benlik sadece gerçek bir benlik değil, gündüz ve gece düşlerinde, umutlarda ve özlemlerde kendini belli eden olası bir bellektir. Eğer bü tün hayatımı yaşanmamış ihtimallerin narkoz uykusu için de geçirmek istemiyorsam, içimde uyuklayanları gün ışığı na çıkartıp çıkartmayacağıma karar vermem gerekir.
Bütün korkular esasen hayatla ilgili kor kulardır: Belki de tehdit altında olan hayatını koruma uğru na duyulan korku vardır orada, hesaba kitaba gelmeyen ha yat karşısında duyulan korku da vardır. Tabii ki korkulann belirlediği bir hayat sürmek istemem. Ama her zaman tama men azade de olamam korkulardan, dahası, onlara bir şey de borçluyumdur: Onlar beni daha dikkatli ve daha düşünceli kılar. Korkuya karşı durabilmek için, kendimi nasıl daha iyi hazırlayabileceğimi, nasıl donanabileceğimi, nasıl korunabi leceğimi düşünürüm.
Kendi üzerine sürekli derinlemesine düşünmek, insanın kendisini daha iyi anlamasını, benliğini daha iyi hissetmesi ni sağlar, böylece insan kendi kendisiyle empati kurar.