İçimizdeki Supaplar Devre Dışı Kaldığında: Hat Bekçisi Thiel
Makinelerde emniyet subapları olur, basınç "normal" değerin üzerine çıkarsa bu subaplar devreye girerek fazla basıncı tahliye ederler. Böylece olası bir olumsuzluğun önüne geçilir. İnsan psikolojisi de bu yönüyle bir makinenin işleyişine benziyor. İş, hobiler, dini ritüeller ile kendimizi rahatlatıp, hayatımıza bir şekilde devam ediyoruz. Ancak, bazen öyle şeyler olabiliyor ki basınç tahliye sistemleri devre dışı kalabiliyor. Görmezden geldiğimiz, içimize attığımız şeyler gün geliyor olanca ağırlığı ile üzerimize çökebiliyor.
Gerhart Hauptmann'ın eseri "Hat Bekçisi Thiel" tam olarak bu kırılma noktasını ele alıyor. Thiel'in hayatı günün birinde bir trenin ray değiştirmesi gibi farklı bir yola giriyor. Thiel mutlu olmasa da kendi küçük dünyasında tutunduğu şeylerle düzenini devam ettirmeye çalışıyor. Ama gün geliyor ki, görmezden geldiği gerçekler tüm çıplaklığı ile karşısına dikiliyor.
Hauptmann, bu metni ile görmezden gelinen rahatsız edici gerçeklerin insan üzerindeki olası olumsuz etkileri üzerine okuru düşünmeye davet ediyor. Thiel gibi sade bir hayatı olan birinin bile raydan çıkabileceği okuyucuya iyi bir şekilde aktarılmış. "Hiç de bunu yapacak birine benzemiyordu" cümlemizdeki insan anlayışımız üzerine düşünmemizi sağlayacak bu kısa metin, inceliğinin aksine oldukça derin bir edebi eser.
Amerika için söyledikleri doğru ama Türkiye'de bunları yapabilmek çok olası değil, her ülkenin farklı dinamikleri var. Yine de genel kültür olarak okunabilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gerhart Hauptmann kaleminden çıkan Havari öykü türünde yazılmış ve içerisinde üç farklı hikâye barındıran bir eser. Kitapta Hat Bekçisi Thiel, Havari ve Soana’nın Kafiri isimli üç öykü yer alıyor.
Benim en sevdiğim öykü, ilk sırada yer alan Hat Bekçisi Thiel oldu. Doğum sonrasında annesini kaybeden Tobias’ın babası Thiel’in yeniden evlenmesiyle başlayan süreçte, üvey anne ile Tobias arasında yaşananlar beni derinden etkiledi. Çok üzdü. Bir kez daha anlıyoruz ki hiçbir şey gerçek bir annenin yerini dolduramıyor. Özellikle hikayenin sonu oldukça çarpıcı ve etkileyiciydi.
Kitaba adını veren Havari öyküsünü okurken ise biraz zorlandığımı söylemeliyim. Dili bana daha ağır geldi ve bu da okuma sürecimi biraz yavaşlattı.
Genel olarak üç öyküyü de beğendim. Özellikle betimlemelerin yoğunluğu esere güçlü bir atmosfer katmış. Okuduğuma değen, keyifle okuduğum bir kitaptı. Öykü türünü seviyorsanız kesinlikle kaçırmamanızı öneririm.
"HAVARİ"
"Çocuk ellerinin yolduğu yarı solmuş çiçekleri herhangi bir yerde suya atmak için yerden alıyordu. Süslenmek amacıyla hiç bir zaman menekşe veya gül koparmazdı. Buketlerden ve çelenklerden nefret ederde; her şeyin kendi yerinde kalmasını isterdi."
Natüralizm denince akla gelen ilk isimlerden biri olan Gerhart Hauptmann, edebiyat dünyasında silinmez bir iz bırakmıştır. Özellikle tiyatro alanında verdiği eserlerle tanınan yazar, Dokumacılar oyunuyla akımın en seçkin örneklerinden birini ortaya koymuştur. Hauptmann yalnızca tiyatro metinleriyle sınırlı kalmamış; başarılı öyküler de kaleme almıştır. Onun öykülerinde dikkat çeken en önemli özellik, gündelik yaşamda gizlenen gerçekliğe yapılan sürekli vurgudur. Sıradan insanların hayatlarını, çatışmalarını ve iç dünyalarını büyük bir ustalıkla işleyen Hauptmann’ın öyküleri, natüralizmin seçkin örnekleri arasında yer alır. Edebiyata yaptığı bu değerli katkılar uluslararası alanda da takdir görmüş ve Hauptmann 1912 yılında Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüştür. Bu ödül, onun natüralist akıma kazandırdığı güçlü eserlerin ve edebiyattaki yerinin bir tescilidir.
Gerhart Hauptmann, bugün hâlâ natüralizmin en önemli temsilcilerinden biri olarak anılmaya devam etmektedir.
Öykü kitaplarını okumayı hep daha çok sevmişimdir nedense.
Eser,üç öyküden oluşuyor ama her biri ayrı güzel, ayrı düşündürücü. Gerçekten de elimize aldığımızda sadece öykülerle değil, yazarın dünyasıyla da baş başa kalıyoruz.
Kitabın başında yazarın hayatı anlatılıyor. Benim gibi Gerhart Hauptmann’ı daha önce tanımayan, eserlerini okumamış biri için bu bölüm çok iyi bir başlangıç oldu. Yazarı tanıdıktan sonra öykülere geçmek, onun neleri neden yazdığını anlamayı kolaylaştırdı. Öykülerde inanç bağı, toplumsal sorunlar, üvey ebeveynlik zorluğu,
Kitapta bizi "Hat Bekçisi Thiel", "Havari" ve "Soana'nın Kâfiri" isimli üç farklı dünya karşılıyor. İlk öykü olan ve benim de favorim olan Hat Bekçisi Thiel'de, bir demiryolu bekçisinin vicdanı, ailesi ve kaderi arasındaki sarsıcı sıkışmışlığı
anlatılıyor. Çok üzücü bir trajediydi. Çocuğa çok üzüldüm:( Neler olduğunu anlatamıyorum spoiler olur ama en çarpıcı öykü kesinlikle buydu bence.
İkinci öykü kitaba ismini veren Havari’de, kendisini bir kurtarıcı sanan bir karakterin doğadaki içsel sanrılarına tanık olurken; son öykü Soana'nın Kâfiri ise bir rahibin aşk ve doğa karşısında inançlarını sorgulamasını konu alarak, yaşamın dogmalardan daha güçlü olduğunu vurguluyor.
Ben üçünü de ayrı ayrı çok sevdim. Yazar Gerhart Hauptmann’ın bu kadar derinlikli ve sarsıcı öyküler yazabilmesinin arkasında, aslında dünya edebiyatı tarafından tescillenmiş devasa bir deha yatıyor. Kendisi, Alman edebiyatında doğalcılık (natüralizm) akımının en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul ediliyor ve 1912 yılında Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüş bir yazar.
Daha ilk öyküsünde yoğun bir duygu atmosferi kuran, üç öyküden oluşan etkileyici bir kitap Havari. “Ahh Thiel…” diyerek onun hikayesine dalıyor ve bir yandan da kendi hayatınızdaki silik kalmış, eksik parçalar üzerine düşünmeye başlıyorsunuz. Benim için oldukça sarsıcı bir okuma deneyimi oldu özellikle bu öykü. Thiel’in eşi henüz lohusalık döneminde hayatını kaybetmişti ve Tobias ismini verdiği oğluyla başbaşa kalmıştı. Fakat oğlunun emanet ettiği yaşlı kadının yanında sıkıntılı zamanlar yaşadığını gördükten sonra, oğlu için yeniden evlenmeye karar verdi. Bunun onun için iyi olacağını düşünüyordu. Ayrıca ölen eşine, çocuğunun her zaman esenliğini düşüneceğine dair de söz vermişti. Fakat hiçbir şey olduğu gibi olmadı. En çok etkilendiğim öykü oldu diyebilirim.
Yayınevinin öykü kitapları çok güçlü, içerik seçimleri çok başarılı. Çevirilerdeki özen ise metne ayrı bir derinlik katıyor, okuma deneyimini daha da zenginleştiriyor.
Kitabın başında yazar hakkında verilen detaylı bilgiler de oldukça kıymetli. Okuduğum yazarların hayatlarına dair ipuçları edinmeyi seviyorum, çünkü bu bilgiler, eserlerin hangi duygulardan ve hangi yollardan geçerek ortaya çıktığına dair fikir veriyor.