lynx
@threethousandlanterns
Kim benim güneşimi batırdı?
Senin yüzün...
Elimden alıp götürdü tüm ışığımı.
3 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan öleceğini fark etmiyorsa, varoluşunu da yaşayamaz, diye düşündü. Ve bir yandan yaşamın ne kadar harika olduğunu düşünmeden de, ölmek zorunda olduğumuzu düşünmek imkânsız.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kimsin sen?
Bir bilse! Sofie Amundsen'di tabii, ama kimdi bu Sofie Amundsen? İşte bunu doğru dürüst anlamış değildi henüz.
Ya başka bir adı olsaydı? Mesela Anne Knutsen? Birdenbire başka biri mi olacaktı o zaman?
Sohrab'ın suskun olduğunu söylemek, yanlış olur. Suskunluk, huzur içeriyor. Sakinlik, dinginlik. Yaşam düğmesinin sesini kısmak gibi.
Sessizlik ise düğmeyi kapatmak. Kesmek. Tamamen durdurmak.
Şiş indi, yara izi zamanla iyileşti. Kısa bir süre sonra ince, tırtıklı, pembe bir çizgiye dönüştü. Ertesi kış, yalnızca soluk bir izdi. Buysa kaderin komik bir cilvesiydi. Çünkü o kış, Hasan'ın gülümsemekten bütün bütüne vazgeçtiği kıştı.
"Gerçekten mi? Yapar mısın?"
Şaşırmıştı: "Neyi yapar mıyım?"
"İstesem pislik yer misin?" (...)
(...)
"İsteseydin yerdim," dedi sonunda, doğruca gözlerimin içine bakarak. (...)
(...)
"Ama merak ettim," diye ekledi. "Benden böyle bir şey ister miydin, Emir Ağa?"