deniz
@tidalwave
20
hâlâ duymaktayım soluğunu,
bir de hançer gibi sapladığın
o sözcüğü.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ben indiriyorum kırbacımı
çoktan ölmüş bir yıldızın sırtına.
yalnızca bir kez yavaşlatıyorum adımlarımı,
nankör dudaklarını öpmek için.
ben, hep ölümü düşünmek gibiyim.
ama konuşmak ve anlaşamamak,
ve bir an bile kavuşamayan ellerimiz,
yıkmakta bunca şeyi: kalıcı değiliz.
çoğu kişinin gözünde neyim, kimim ben -bir hiç ya da aksi suratlı, yadırgı bir adam- toplumda doğru dürüst bir yeri olmayan, hiçbir zaman da yer bulamayacak, kısacası, alçağın alçağı biri. pekâlâ, diyelim ki bunlar doğru, gene de yapıtlarımla, böylesi yadırgı bir adamın, böylesi bir hiçin yüreğinde neler olduğunu dünyaya göstermek isterdim.
