Elvin Semrad, ders kitaplarına şüpheci yaklaşmamızı öğretmişti. "Tek bir gerçek ders kitabımız vardır: Hastalarımız." derdi. Yalnızca onlardan öğrendiklerimize ve kendi
deneyimlerimizden öğrendiklerimize güvenmeliyiz. Bu çok basit gibi görünüyor ancak Semrad kişisel bilgilere güvenmemizi söylese de insanoğlu, hayal kurma ve gerçeği gizleme konusunda uzman olduğu için bizi bu sürecin ne kadar zorlu olduğu konusunda da uyarmıştı.
"Çektiğimiz ıstırabın en önemli kaynağı kendimize söylediğimiz yalanlardır." dediğini anımsıyorum. VA'da* (Gaziler Kliniği) çalışırken gerçekle yüzleşmenin ne kadar eziyetli olduğunu keşfettim. Bu, hem kendim hem de hastalarım için bir gerçekti.
İslam'a Dair Üç Farklı AlgıDin
Günümüzde İslam'a yönelik üç tepki vardır:
Birincisi "La ilahe illallah Muhammedun Resûlullah" diyen ve bundan onur duyan insanlardır. Müslüman olmayı bir şeref sayar ve ne olursa
Oryantalistlerin, bazı islam alimleri hakkındaki görüşleri:Alıntı
Goldziher: "İbn Rüşd ünlü bir Maliki fıkıhçısı ve Kurtuba kadısıydı. İbn Rüşd el-Külliyât fit-Tıb eserinde, çiçek hastalığına kimsenin iki kez yakalanamayacağını belirten ilk
EntropiAlıntı
İki tip kadın vardır: Prensle evlenenler ve kurbağa ile evlenenler. Bir kurbağa asla bir prens olamaz ancak bir prensin tipik bir evliliğin olağan akışı içinde azar azar usul usul gitgide bir kurbağaya dönüşebildiği çoğunlukla kabul görmüş bir gerçektir. Yirmi beş yıl sonra bir kadın bir sabah uyandığında yanında vaktiyle aşık olduğu prensini hala buluyorsa ne diyebiliriz ne mutlu ona.
Olayların tersine çevrilemez bir süreç içinde iyiden kötüye dönüşmesine entropi (kaos,düzensizlik) denir. Önünde sonunda yaşam yerini ölüme düzen keşmekeşe bir prens de kurbağaya bırakır. Bilim adamları dünyanın düzeni bu diye açıklıyor. Ancak fizik kurallarının tipik bir evliliğin kurallarıyla benzerlik gösterdiğini varsaysak da insan ruhu söz konusu iken zayıf kaldığı gerçektir.
Fizik kurallarında istisnalara yer yoktur oysa
Ruhun kuralları yalnızca istisnalardan oluşur ..!
"Eğer ölüm herkes için olağan ve meşru bir sondan iba-
retse insanların ölmelerine engel olmak niye? Bir tüccarın
ya da memurun fazladan beş, on yıl yaşamasının kime ne
faydası var? Tıbbın gayesini, ilaçların acılan hafifletmesi
olarak görürseniz kaçınılmaz olarak ortaya şu soru çıkar:
Acıları hafifletmenin amacı nedir? İlk olarak, acıların insa-
nı kusursuzluğa götürdüğü söylenir. İkinci olarak ise, eğer
insanoğlu acılarını haplarla ve damlalarla hafifletebileceğini
öğrenirse, bugüne kadar onları hem her türlü kötülükten
koruyan hem de onlara mutluluk bahşeden dini ve felsefeyi
tümüyle terk edebilir. Ölüm döşeğindeki Puşkin korkunç
acılara maruz kalmış, zavallı Heine birkaç yıl felçli yaşa-
mıştı. Peki acı çekmedikleri takdirde bir amip gibi bomboş
ve anlamsız bir yaşam sürdürecek olan falanca Andrey Ye-
fimıç ya da filanca Matryona Savişna'nın hasta olmasına
engel olmak niye?"
“Hekimlerin çocukları tıp, avukatların çocukları hukuk okumak istiyor. Ama on iki yaşındayken hangi konuda yeteneğin olduğunu nasıl bilebilirsin? Bana sorarsan sadece ebeveynini daha doğrusu babalarını taklit etmek istiyorlar, çünkü çoğunun annesi çalışmıyor. “
