Hikayenin kahramanı 10 yaşındaki Elif. Okulda bir dans yarışması var ve seçmeler yaklaştıkça Elif’in içini inanılmaz bir kaygı kaplıyor. "Ya yapamazsam, ya herkes benimle dalga geçerse?" diye diye öyle bir strese giriyor ki, sırf okula gitmemek için hasta numarası bile yapıyor.
Tam o sabah, şans bu ya, en sevdiği kırmızı ayakkabısının ökçesi kırılıyor! Elif de istemeye istemeye, bir gün önce ninesinin eski sandığında bulduğu atmak için çıkardıkları gümüş ayakkabıları giymek zorunda kalıyor. Ama o ayakkabılar sıradan birer pabuç değil; Elif’i sadece dans pistine değil, kendi içindeki cesareti keşfedeceği harika bir yolculuğa çıkarıyor.
Özgüven ve kaygı üzerine o kadar sıcacık bir hikaye ki... En çok da çocuklara "Sihir aslında senin içinde" mesajını gözlerine sokmadan, çok doğal bir şekilde vermesini sevdim. Gümüş ayakkabılar aslında Elif’in kendi içindeki o saklı cesareti ve yeteneği temsil ediyor. Bazen ihtiyacımız olan şey dışarıdan bir mucize beklemek değil, sadece kendimize birazcık inanmak, değil mi?
Kitabın dili su gibi akıyor, çizimleri ise insanın içini açıyor. 7-10 yaş arası çocuklar kendileri rahatça okuyabilir. 5-6 yaş grubu için de bir büyüğün sesinden dinlemek harika bir deneyim olur. Özellikle yeni şeyler denemekten çekinen, "Ben bunu hayatta beceremem" diye kaygılanan minikler varsa, bu kitaba bayılacaklardır...
MerhabaYaz tatiline girmişken, çocuklar için çok güzel ve özel bir kitap ile geldim.
Özel kahramanımız Efe, mahalledeki çocuklardan
biraz farklıdır, Efe Otizm spektrumundan.
Renklere takıntısı olan, yüksek sesten rahatsız
olan, içine kapanık bir çocuk. O özel ve çok
tatlı biri ve tabi çok yetenekli.
Suyu çok severdi ama tek sorun yüzünün ıslanmasından hoşlanmazdı. Ailesi ve öğretmeninin kararıyla yüzme dersi alması için bir yüzme havuzuna kaydı yapıldı. Ve bu macera kurs günü Efe nin havuz suyunu mavi balon adam gibi görmesi ve kurduğu özel bağla suyu tamamiyle sevmesi ile herkesi şaşırtır.
Yeteneğinin farkına varan Efe de zamanla çok başarılı,madalyalar kazanan bir yüzücü olur...
Bu güzel kitabımız farklı ve özel olma
nın, farkındalığını ortaya koyarak çok güzel mesaj
veriyor çocuklara bir de ebeveynlere. Ve en önemlisi okuyan her çocuğun, aslında her farkındalığın ne kadar özel ve güzel olduğunu anlamasını sağlıyor...
Bu özel ve çok anlamlı masal kitabının,çocukların okuma saatlerine çok güzel anlar katacağına eminim ve kesinlikle #fadiktavsiyesi dir...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bugün sizlere sevdiğim bir yazarın ikinci kitabıyla geldim. 
Serap Tiryaki ’nin Camlı Teras serisinin ikinci kitabı Ağaç İncir Kuşu, okuyucuyu ilk sayfalardan itibaren nostaljik ve sırlar örümceğiyle kaplı bir atmosferin içine çekiyor. İlk kitabın bıraktığı o derin boşluktan beslenen bu yeni macera, sadece çözülmesi gereken bir gizemi değil, karakterlerin içsel kırılmalarını da ustalıkla işliyor.
Hikaye, Sofia’nın ansızın ortadan kayboluşu ve uçurumun kenarında bulunan fularıyla başlayan büyük bir belirsizlikle açılıyor. Bu kaybın ağırlığıyla kabuğuna çekilen Ali’nin derin hüznü ile adaletin peşini bırakmayan Kürşad Komiser’in mücadelesi kurgunun temelini oluşturuyor. Kürşad’ın yurt dışı yolculuğunun ardından yeniden İstanbul’a dönmesiyle, yıllardır titizlikle saklanan sırlar nihayet gün yüzüne çıkmaya başlıyor.
Yazar, polisiye ritmini korurken arka plana 1960’lardan 2000’lere uzanan, Yeşilçam tadında naif bir aşk hikayesini de ilmek ilmek işliyor. Kitabın asıl gücü, İstanbul’dan Paris’e uzanan bu su gibi akıp giden polisiye örgüsünün ötesinde, kalbe dokunan duygusal katmanında saklı. Son ana kadar eksilmeyen gizemi ve bıraktığı vurucu etkisiyle Ağaç İncir Kuşu, hem iyi bir polisiye hem de yüreğe dokunan bir edebi yolculuk arayanlar için harika bir seçenek. İyilikle ve kitapla kalın.
Serap Tiryaki ’nin Camlı Teras serisinin ikinci kitabı Ağaç İncir Kuşu, okuyucuyu ilk sayfalardan itibaren nostaljik ve sırlar örümceğiyle kaplı bir atmosferin içine çekiyor. İlk kitabın bıraktığı o derin boşluktan beslenen bu yeni macera, sadece çözülmesi gereken bir gizemi değil, karakterlerin içsel kırılmalarını da ustalıkla işliyor.
Hikaye, Sofia’nın ansızın ortadan kayboluşu ve uçurumun kenarında bulunan fularıyla başlayan büyük bir belirsizlikle açılıyor. Bu kaybın ağırlığıyla kabuğuna çekilen Ali’nin derin hüznü ile adaletin peşini bırakmayan Kürşad Komiser’in mücadelesi kurgunun temelini oluşturuyor. Kürşad’ın yurt dışı yolculuğunun ardından yeniden İstanbul’a dönmesiyle, yıllardır titizlikle saklanan sırlar nihayet gün yüzüne çıkmaya başlıyor.
Yazar, polisiye ritmini korurken arka plana 1960’lardan 2000’lere uzanan, Yeşilçam tadında naif bir aşk hikayesini de ilmek ilmek işliyor. Kitabın asıl gücü, İstanbul’dan Paris’e uzanan bu su gibi akıp giden polisiye örgüsünün ötesinde, kalbe dokunan duygusal katmanında saklı. Son ana kadar eksilmeyen gizemi ve bıraktığı vurucu etkisiyle Ağaç İncir Kuşu, hem iyi bir polisiye hem de yüreğe dokunan bir edebi yolculuk arayanlar için harika bir seçenek. İyilikle ve kitapla kalın.
Tiryaki Sözleri /İnceleme/Edebiyat
Puan vermedi·176 syf.·
2026 103. kitabı
Cenap Şehabettin, insan ruhunun o en kuytu köşelerine sinmiş bencil zaafları ve toplumsal riyakarlıkları kelimelerin keskin gücüyle avlayan entelektüel bir kaplan gibi fırlıyor karşımıza Tiryaki Sözleri adlı bu zamansız tefekkür atlasında. Sayfaları araladığınızda karşınıza öyle ucuz kişisel gelişim zırvaları ya da tepeden bakan, didaktik ahlak dersleri değil; hayata, aşka, dostluğa ve insan kibirliliğine dair incelikle elenmiş, damıtılmış ve her biri zekâ pırıltısıyla parıldayan edebi kristaller çıkıyor. Asıl dehası da buradadır yazarın; koca bir hayat felsefesini, sayfalarca sürecek teorik bir tartışmayı tek bir cümleye sığdırırken kelimeleri adeta birer şairane mermi gibi kullanmayı bilmesidir. Kitabın doğası gereği bir olay örgüsü veya son barındırmaması, okura kurgusal sürprizlerden uzak, tamamen saf düşünceye dayalı bir alan açıyor. Yazar, Servet-i Fünun’un o içe dönük estetiğini toplumun ve bireyin zaaflarına çevirirken o kadar eyvallahsız, o kadar zarif ama bir o kadar da can acıtıcı bir dille konuşuyor ki, her aforizmada kendinizi yakalanmış, ifşa edilmiş hissediyorsunuz. İşte bu yüzden; dilin ne kadar büyük bir silaha dönüşebileceğini görmek, kelimelerin o yoğunlaştırılmış gücüyle sarsılmak ve insan ruhunun o karanlık, bencil sınırlarında entelektüel bir yolculuğa çıkmak isteyen her sıkı okurun bu kılavuz kitabı satır satır zihnine kazıması gerekiyor. Kitabın kapağını kapattığınız an, kendi içinizdeki o cilalı yalanların maskesi düşüyor ve insan, hayatı boyunca kaçtığı o en büyük zaafın —aslında bizzat kendisinin— tiryakisi olduğu gerçeğiyle çırılçıplak ortada kalıyor.
Ahmet Turan Tiryaki; Ayarsız Dergisi'nde severek takip ettiğim önemli bir yazardı. Bu eserindeki hikayeler de dördü hariç Ayarsız'da yayımlanmıştı.
Tiryaki; hikayelerinin konusunu Edith Piaf'tan, Chopin'e, Tanburi Cemil Bey'den, Müslüm Gürses'e, Sıdkî Baba'dan, Almas Yıldırım'a uzanan birbirinden değerli isimlerden alırken, Altınay'ın Mumları ile Kazakistan'ın bağımsızlık mücadelelerini anlatırken Manas Destanı ile de Kırgızlara selam gönderiyor. Azerbaycan'ın bağımsızlık mücadelesi'nden Kıbrıs'ın ayakta kalma mücadelesine, Kerkük'ün acılarından, Türkmen Dağı'nın gözyaşlarına kadar Türk Dünyası'nın her yerindeki mücadele, acı ve gözyaşına değinmeye çalışıyor.
Normalde bu tarz kitaplara (söz/aforizma) inceleme yazma huyum yoktur ama bu kitap övgüyü fazlasıyla hak ediyor. Bitirdim evet ama tekrar tekrar okuyacağım kesin. O kadar çok cümlenin altını çizdim ki, keşke hepsini tek tek paylaşabilseydim...
