«Hem ölüme inanıp hem de sevinene şaşarım, ateşe inanıp gülebilene şaşarım, kadere inanıp üzüntü acı çekene şaşarım,
bu dünyayı görüp hilelerini kendi kavmi için düşünene şaşarım. Hesap gününe imanı olup da iyi amel etmeyene şaşarım...»
Zira insanın ihtiyaçları ve doyumları aynı kalmıyor. Dün öğrenmek ve ibret almak için okurken, bugün yalnızlığını gidermek için, gerçekleriyle geçinemediği ve baş edemediğinden, hayali dostlar, can yoldaşları edinmek için okuyor.