Türkiye İstatistik Kurumu (TÜIK) istatistiklerine göre meşru evlilik yapanlar arasında yaşanan boşanma olayları 1990'lardan itibaren önceki yıllara göre belli bir artış göstermektedir. Bu durum, 2000'li yılların başından itibaren dikkat çekici bir hal almaya başlamıştır. Şöyle ki 2001 yılından 2012 yılına kadar geçen 11 yıllık süreçte boşanmaların %42,3 oranında arttığı saptanmıştır. Boşanmaların çoğu, evliliğin ilk 5 yılında meydana gelmekte, 10 yıl evli kaldıktan sonra boşananların sayısının da buna yakın bir oranda olduğu görülmektedir. Yine bu istatistiklere göre dikkat çeken bir başka husus da aşağıda görüleceği üzere boşanma sebeplerinde meydana gelen değişimdir.
Buna göre 2006 yılında "Evliliğinizi hangi durumlarda sona erdirirsiniz?" sorusuna aldatma, kötü davranış, eşin alkolik veya kumarbaz olması şeklinde cevaplar verilirken, 2016 yılına ait istatistiklerde en az bir kez boşanmış bireylerin boşanma nedeni olarak %50,9 ile eşinin sorumsuz ve ilgisiz davranması öne çıkmaktadır. Bu sebeple kocasından boşanan kadınların oranı %61,5'tir. Aynı nedenden karısını boşayan erkekler ise %40,2'dir. Boşanma nedenlerinde ikinci sırada %30,2 ile eşlerin evin ekonomik olarak geçimini sağlayamaması ve üçüncü sırada ise %24,3 ile eşlerin ailelerine karşı saygısız davranması gelmektedir. Bu durumlardan şikâyetçi olduğu için boşanan kadınların oranı %42,6 ve yine dayak/kötü muamele sonucu boşananların da %36,4'ü kadınlardır. Erkekler için sorumsuz ve ilgisiz davranmadan sonra en önemli boşanma nedeni %24,5 ile karısının ailesinin aile içi ilişkilere karışması ve %24 ile eşin ailesine karşı saygısız davranması olduğu belirtilmiştir.
Bu verilerde en çok göze çarpan husus, 2016 yılındaki boşanma sebeplerinin 2006 yılındaki boşanma sebeplerine göre oldukça farklılık