2 yıl sonra yeniden okuduğumda bile hiçbir şeyin değişmediğini görüyorum. Mükemmel...
***
Gripten, sümükten ve öksürmekten tükenmiş olsam da sabah 06.30'da kalkıp işe gidecek olsam da vazgeçmeyeceğim okumaktan.
Önceki kitaplarda merak ettiğim ayrıntılar ortaya çıktıkça kanım dondu. Kendimi çok boktan şeylere hazırlamıştım ama böylesini beklemiyordum. Bir hızla ve heyecanla okuduğumdan mı bilmiyorum ama hiçbir mantık hatası da bulamıyorum. İnanılmaz güzel bir kurgusu var. Hastalıklı ama başarılı...
Bu kitabın sonunda kalbim çat diye kırıldı. Hem de kalbim bir seri katil için kırıldı. Aq erkoları sizin için adam öldürmek bile yeterli gelmiyor. Ancak insanın kanını içerseniz doyarsınız. Yok Logan efendi kendini kullanılmış hissetmiş de yok sevgisi boşaymış da... Alooo bu kız senin canın için adam öldürdü adam. Gerçi zaten öldüreceği kişilerdi ama olsun. Kıymet bilmez pislik puh senin sıfatına. İnşallah Lana'nın kapısında köpek olur havlarsın. Lanet olası federal!
“Bana yardım edebilir misin, Millie?”
Spoiler!
Son zamanlarda adını her yerde duyduğum Hizmetçi'yi sonunda bitirdim!
Kitap üç bölümden oluşuyor ve dürüst olmak gerekirse birinci bölüm oldukça kalın ve biraz tahmin edilebilir ilerliyor. Bir eve hizmetçi olarak giren sabıkalı Millie, dengesiz ev sahibesi Nina ve arada kalan koca Andrew... Akıcı dili sayesinde çok rahat okundu ama ilk başta büyük bir aksiyon yoktu. Sadece yazar arkadan arkaya hep o 'kötü bir şeyler olacak' hissini tekinsiz bir şekilde hissettirmeyi çok iyi başarmış.
Ama asıl olay ikinci bölümle birlikte başlıyor! Hikayenin seyri Nina'nın planlarıyla tamamen değiştiğinde kitabın elinizden düşmesi imkansızlaşıyor.
Üçüncü bölümün başlarında, Millie’nin o malum cinayet/kurtulma aşamalarındaki bazı detaylar okurken beni biraz sıksa da genel gidişatı kesinlikle bozmadı.
Açıkçası kitabı okurken ilk etapta, "Tüh ya, galiba bu kitap o kadar da iyi olmayacak, sarmayacak galiba" diye düşünmüştüm. Fakat ne zaman ki o muazzam finali okudum, işte o an bütün şüphelerim yok oldu! Millie'nin en sonda, başka bir istismarcı kocayı alt etmek için yeni bir eve tavsiye edilmesi hikayeyi bambaşka bir boyuta taşıdı. Resmen bir 'adalet dağıtıcı' doğuyor!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kitabı almam da əsas səbəb, illustirasiyaları və bu çizgi filmin hiss etdirdiyi nostalji hissi idi. Həqiqətən də kitabı oxuyarkən, kitabın hər səhifəsində zamanında çizgi filmi izləyərkən hiss etdiklərimi təkrardan, hiss etdim. İstər dialoqlar, istər illustirasiyalar, istər zarafatlar məni 6,7 yaşımdaki zamanıma apardı. Hansı ki, qayğısız və xoşbəxt olduğumuz zamanlara. Bəzən uşaq kitabları oxumaq, bu səbəbdən çox gözəl və vacibdir. Çünki onlar bizi, unutduğumuz bəzi hissləri yenidən hiss etməyə sövq edir...
Seveceğimiz insanı da siz mi ayırıp, bulup getireceksiniz?1000Kitap
“Onlar ölüme dokunmuşlardı. Onlar çıkarsız girişimlerinin üstlerine kapatılan çıkmazında direnip ayakta kalmışlardı. Kan ılık ılık dudaklarında tadını duyurmuştu.” s.457
47liler; 70li yıllarda ülkemizde yaşananlara geniş bir perspektif sunuyor. 46,47,48 civarı doğumluların üniversite gençliği olduğu o dönemlere. Füruzan çok akıcı ve güzel bir dille anlatmış bu romanı. Ama çok acı şeyler anlattığı gerçeğini değiştirmiyor bu. Uzun sürede okumamın bir sebebi de budur zira.
“—Kitapların çoğunu yaktık Emine. Seninkilerin bazılarının bizde olduğunu bilmiyordum. Baban da söylememişti, yaktık korkudan. Üstelik hem öğrenci, hem de delikanlı falan olan bir evde kitap barındırmak bu günlerde zor. İnan ki ruhsatsız silahtan beter. Ankara'da kalorifer kazanlarında günlerce kitaplar yakıldı.” s.455
Sanırım dönemin özetini gözler önüne seriyor bu cümleler. Acı, çok acı ama gerçek, çok gerçek..
“Çıkarları gereği yalan söyleyerek bu yalanları egemen güçlerin payandalamasıyla doğrulaştırmaya çalışanları daha iyi tanımalıyız. Tarih bağışlar mı sanırsın? Gönüllü kanışların aydınlar arasındaki geçerliliği, sanımca en tehlikeli olanıdır. Nasıl kullanıldıklarını bilmezlerse başa çıkılmaz olurlar. O aydın kibirliliği yok mu, odur onlara halkı unutturan. Tüh rezilliğe bak! Nasıl kolaycacık senteze varılmış hep.” s.460
Tarih bağışlar mı dersiniz? Hangimizi bağışlar? Nasıl bu kadar kolay sonuçlara varılabilir, açıklanamaz?
“Söze döndürebileceği bir duygu değil içini alan karanlık. Çığlıkları, böğürmesi nerdeyse çıksın gelsin. İçine ateşlenen elektriğin acısı hep bir öncekinden daha etkin, paralayıcı, hain.” s.373
Sen Emine Semra. Ama ben sana Emine diyeceğim senin de istediğin gibi. İliklerime kadar hissettim seni, tüm yaşadıklarını. Ağladım, hem ne çok ağladım. Çaresizlik, tükenmişlik,
İyi bir hayat hikâyesi yazmak, bir hayat yaşamak kadar zordur.
Türk edebiyatındaki biyografik romanların başında geldiğini düşündüğüm bir eser. Hem dönemin siyasetini gözlemleme hem de yaşamını bir pencereden izleme fırsatı sundu. Yaşamının bazı anlarına “vah tüh” dedim, bazı anlarına sevindim ancak şuna bir türlü anlam veremedim: Güzel ülkemde yetişen nadide çiçeklerin değeri neden yıllar sonra anlaşılır?
hikaye ve kurgu sürükleyici fakat finali biraz zorlama olmuş.trendeki herkesin tek bir adamın ölümü için bu kadar plan yapması,hadi hepsi denk geldi bi şekilde yaptılar diyelim şans bu ya tam da bir dedektifin son dakika o trene binmesi..kar fırtınasının çıkması..tüh ya ancak bu kadar olur.dedektif Poirotun takıldığı detaylar acaba katil bu kişi mi diye size de sorgulatıyor.fakat katili tahmin edemiyorsunuz çünkü herkes katilmiş aaa şansa bak
