Başqalarının çox olan bədbəxtliyi mənim az olan xoşbəxtliyimə təsəlli olur.
Frans Kafka (1883-1924)Alıntı
İçimizin boşluğunu doldurmaq, çatışmazlıqlarımızı tamamlamaq, mütləq və düzəlməz təkliyimizi həmyaşıdlarımızın tənhalığı ilə aradan qaldırmağa çalışmaq, tənhalığı tədricən artırmaq, taleyimizə dözmək üçün təsəlli deyilsə, nədir sevgi?
Reklam
Ümumiyyətlə, belə dəqiqələrdə hər kəs ona təsəlli ola biləcək hər hansı bir sözü sevinclə eşitməyə hazırdır və ümidinə bəraət qazandıracaq ən xırda sübut belə ona böyük təsir göstərir.
Ah, Nuriyyə...Duygu ve Düşünce
Mənim könül bağımda nadir bir gül açmışdı. Mən onun ətri, onun rayihəsi ilə xoşbəxt idim. Mən onun hüsnünə heyran idim. Onunla yaşayırdım, onun əsiri, pərəstişkarı idim. Səhərlərim onunla işıqlanırdı. Gecələrim onun xəyalı ilə dönüb bir əfsanə olurdu. Bir gün təbiətə həyat verən bir yaz tufanı onu vurub məhv etdi. Mən onun qurumuş, cansız ləçəklərini yığıb qəlbimin vərəqləri arasında gizlətdim. Özüm isə, ölmədim, yaşadım. Mən ən əziz balasını itirərək, sağ qalmış digər övladlarından təsəlli alan bir anaya döndüm. Mən sarsıldım, vaxtından əvvəl qocaldım, lakin ölmədim.
Reklam
Reklam