Oğuz Atay candır:)Alıntı
Ben büyük bir Atay hayranıyım. Türk edebiyatında onun gibi sıra dışı yazar bulmak zor. Başarılı yazarımız çok fazla ama Oğuz Atay benim için bambaşka bir yere sahip. İlk okuduğum eseri olan tutunamayanlar da yazarın dünyasıyla ilk defa karşılaşmıştım ve o zamanda kendimde esere inceleme yazacak cesareti bulamıyordum (ya kötü bir inceleme yazarsam, eseri hak ettiği gibi övemezsem) diye. Hâlâ da yazmadım. İkinci okuduğum eseri ise; Oyunlarla Yaşayanlar olmuştu, onu da çok beğenmekle birlikte inceleme yazmamıştım. Ama bu defa korkuyu beklerken öykü kitabıyla şeytanın bacağını kırmaya niyetliyim:)
Atay'ın eserlerindeki başkaralterler genellikle ondan birşeyler taşıyorlar, onun düşünce dünyasının yansıtıyorlar. Tutunamayanlar romanındaki Turgut'un mühendis olması (Atay'da mühendisti) oyunlarla yaşayanların baş karakteri çoşku'nun yaşadığı aydın bunalımı, korkuyu beklerkendeki her öykü'nün baş karakterlerinin de ortak sorunu olan; yalnızlık, toplum tarafından anlaşılmama ve topluma olan kızgınlık. Bunlar Atay ile karakterlerinin ortak bazı özellikleri. Ama onun düşünce dünyasını yansıtıyorlar derken tam olarak anlatmak istediğim şey bu değildi. Örneğin; "beni anlamıyorlardı. Zarar yok, zaten beni daha kimler anlamadı! " Ya da, " düşünmek mi? Durmadan düşünmekten başka ne yapıyordum ki? O kadar çok düşündüm ki, o kadar çok şeyi bir arada düşündüm ki... "Bunlar korkuyu beklerken öyküsünden, bana göre Oğuz Atay'ın kendi düşünceleri, serzenişi. Oradaki isimsiz baş karakterin değil. Ayrıca kitaptaki birçok öyküsünde baş karakterlerin ismi yok, bunun sebebi onların aslında kendisi olması bence. Tamamen olmasa bile büyük ölçüde Oğuz Atay'ın ta kendisi o tutunamayan, yalnız, insanlara küskün ve öfkeli karakterler. Eğer hala aksini iddia ediyorsanız kendimce fark ettiğim bir iki
Bugün karşınıza, bir çırpıda okuyacağınız #içimdekiyaz adlı roman ile geldim.
Yasemin Egemen'in kaybolmasından sonra Süreyya'nin acımasızlığına maruz kalır. Artık dayanamayacağını düşündüğü bir gün evden ayrılır ve kendi ayakları üstünde durmaya başlar. Egemen'in en yakın arkadaşı Alp Yaseminin en büyük destekçisidir. Uzun bekleyişlerin ardından Egemen ortaya çıkar ve Yasemin'in hayatı yeniden değişir.
Yanlış anlaşılmalar,kıskançlıklar, sırlar gün yüzüne çıkarken heyecanla okudum. Yasemin gibi güçlü kadın karakterlerini hepimiz severiz kitap bitene kadar hep destekledim,Süreyya ve Egemen için aynı şeyleri söyleyemem zira ikisini boğacak kadar doldum.Alp candır ona kocaman bırakıyorum.
Okurken arada geçmişe gidip Yasemin ve Egemen in tanışma hikayesinide öğreniyoruz. Akıcı ve sade anlatimiyla cabucak bitti.
Türk filmi tadında keyifle okuyacağınız bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Sevgiyle ve kitapla kalın
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
AHMET MİTHAT EFENDİ’NİN EDEBİYAT YAZILARI VE ÖN SÖZLERİNDE NATÜRALİZM, GERÇEKÇİLİK VE HAYALİYYUN, HAKİKİYYUN
İrem ÇANDIR
ÖZ
Ahmet Mithat Efendi; Gazeteci, hikaye ve roman yazarı, tarihçi felsefeci gibi bütün alanlara hakimiyet kuran ve içinde bulunduğu toplumun aydınlanmasında katkıda bulunan, toplumun bütün kesimlerine bilgi ve tecrübelerini aktaran, güçlü bir hitabete sahip aydın bir yazardır. Tanzimat’la başlayan yenileşme hareketini eserlerinde kaleme almış ve yazılarını bilgi amaçlı kaleme alarak bir yön gösterici sıfatına mahir olmuştur.
Fransızca kitapları çok okumuş Edebi Akımlar hakkında bilgi sahibi olmuş ve eserlerine kendi yorum gücüyle aktarmıştır. Ahmet Mithat Efendi, Tanzimat Dönemi eserlerinin başat ismidir. O hem romanları hem de Müşahedat, Taffüf, Mesail-i Muğlaka, Ahmet Mithat Efendi, Edebiyat Yazıları 1 ve 2 adlı eserleri hakkında bilgi niteliğinde var olan tecrübelerini aktarmış, Türk romancılığının en aydın yazarlarından biri olmuş, ve nesir türleri içinde en fazla romanla meşguliyeti sebebiyle de daha çok romancı olarak anılmayı hak etmiştir. Ahmet Mithat Müşahedat adlı eserinde ‘Kâriîn ile Hasbihâl’ adlı başlıklı mukaddimesinde Emile Zola’yı eleştirmiş ve Fransa toplumunun natüralist bakış açısıyla kaleme alan Emil Zola’nın durumunu eleştirel bir bakış açısıyla anlatmıştır. Mithat Efendi, hemen hemen bütün eserlerini insanlara yön göstermek onları eğitmek için yazmıştır. Ve bu yüzden Ona göre toplumda var olan olayları olduğu gibi aktarmak insanları eğitmek yerine tam tersi onları kötü yola düşürme endişesinde olmuştur ve bu yüzden Türk toplumunun Emile Zola’yı okumasına karşı çıkmıştır.
Ahmet Mithat toplumcu ve hasbî bir yazardır. Halkı eğitmeyi hedeflemesi onu halkın sorunlarını çözüme yönelmeye sevk etmiştir. Bu açıdan o bir bakıma döneminin
Yazar pek çok kıymetli malzemeyi tezgaha koymuş (darda kalıp hayatını gözden çıkaran mesafeli baba,karşı tarafın temas kurmaya zorlayan avukatı,annenin gençlik hikayesi ,kızın çalkantılı başlayan ilişkileri,sonradan çıkan üvey kardeş,eski nişanlılık,babanın çalışma odasında bulunan anahtarlar...) ama sonuna geldiğinizde bu malzemelerin israf olduğunun ve doyurucu bir ürün çıkmadığının hayal kırıklığını yaşıyor insan.. sürükleyici bir gizem elinizden tutup bir yere kadar götürüyor ama bulduğunuz şey vaadedilen tatmini vermiyor. Türk dizisi kıvamında bir sahnede buluyorsunuz kendinizi. İş adamı mafyalar,girift aile ilişkileri,karanlık hesaplar .. Diğer tarafta aşırı idealize edilmiş kahramanlar; aşırı dürüst,başarılı,gizemli,meşhur bir baba ve onun prensip sahibi hırslı kızı,çok yetenekli gazeteci.. (Ben bunu sevmiyorum. Kahramanların akış içerisinde insan üstü olmaları kitapla bağ kurmamın önüne geçiyor. ) Diğer taraftan olay akışı ve sürükleyicilik oldukça iyidi. Hızlıca okunup bitebilecek cinsten çok karmaşıklaşmadan,kolay anlaşılır bir kitap. Çerezlik roman okuma ihtiyacına yeterli olabilir
Köy yerinde yok yoksul olmaya gör, gelip biri sırtına çökmeye çalışır. Sen istediğin kadar diren, gücü olan seni gelip ezmeye çalışır. Sen de uğraşır durursun, gücün yoktur, ama seni hep öyle kalacak sanırlar. Bilmezler ki “Canı yanan eşek attan yüğrük olur”
Kara Bayram dediler sesini çıkarmaz dediler, Irazca baskın çıktı, dik durdu savaştı; sonunda dilediğine tam kavuşamasa da evin önüne ev yapılmasına engel oldu. Yıkamasa da muhtarın gücünü sarstı.
Bizim edebiyatımız çok güçlü, ağzımızın suyunu akıta akıta okuduğumuz bir sürü yabancı eser ve hani akım akım gelen edebiyat şölenlerinden çok daha iyi.
İyi eser, iyi yazar her daim okurunu buluyor, derinlemesine araştırmalı; kötüsüne bakıp öyle uzak durmamalı. Türk edebiyatı candır.
Okunmalı, okutmalı…
Selametle
Cengiz Aytmatov, yine en ünlü eserlerinden birinde, sovyet dönemi Türk cumhuriyetlerinin durumunu, köy hayatı ve hayvan sevgisi ekseninde işliyor. İkinci Dünya Savaşı sonrası her şeyin iyiye gideceğine yönelik beklentilerin karşılanamaması kırsal kesimde hayal kırıklıklarına neden olurken, bu durumun getirdiği moral bozukluğu insan ilişkilerine de yansımaktadır. Hatta insanların hayvanlarla ilişkilerine de. İşte Gülsarı, bizim genç ve güzel atımız, Türklerin yüzyıllardır süregelen bozkır geleneği vesilesiyle, tam da bu dönemde dünyaya gözlerini açan yeni bir candır. Güzelliğiyle, diriliğiyle, duruşuyla ve enerjisiyle köye ve sahibi Tanabay'a da can katmıştır. Ancak bu ne kadar sürüp gidebilecektir? Dönemin acımasız koşulları, Tanabay'ı ve Gülsarı'yı nerelere sürükleyecektir? Eserde yer yer atın da insan gibi içten içe geçmişi andığını, hayal kurduğunu ve dünyayı kendi gözlerinden bize aktardığını görüyoruz. Yazar, sanki onun dile getiremediği düşüncelerini tercüme ederek bize aktarıyor. Aytmatov sevenlere tavsiyemdir.
