Karşılık görmeyen duygular kimi ruhta hınca dönüşürse de benim ruhumda yoğunlaştılar, kendilerine yatak kazdılar, daha sonra da oradan hayatımın üzerine fışkırdılar.
Ben "hassas" insanların başkalarını incittiklerini defalarca gördüm. "Dürüst ve açık" insanların istediklerini almak için işlerine geldiği gibi davrandıklarını gördüm. "Karşısındakinin yüreğindekileri anlamakta becerikli" olan kişilerin hiç de içten olmayan övgülere kolayca kandıklarını gördüm. Bu durumda bizler kendimiz hakkında gerçekte ne biliyor olabiliriz ki?