Türker
@turkervatansever
80 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Fatih-Harbiye, Peyami Safa’nın Doğu-Batı çatışmasını en belirgin şekilde işlediği eseridir. Romanda, Neriman’ın Fatih’in geleneksel değerleri ile Harbiye’nin Batılı yaşam biçimi arasında yaşadığı bocalama, bireysel bir aşk hikâyesi üzerinden toplumsal bir soruna dönüştürülür. Eser, dönemin kültürel kimlik arayışını yansıtırken; okuyucuya köklerinden kopmadan çağdaşlaşmanın önemini hatırlatır. 
Fatih Harbiye 
Peyami Safa
Fatih Harbiye Peyami Safa
Reklam
Peyami Safa’nın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu adlı romanı, Türk edebiyatında psikolojik roman türünün önemli örneklerinden biridir. Eser, genç yaşta yakalandığı kemik hastalığı nedeniyle sürekli tedavi görmek zorunda kalan bir gencin iç dünyasını anlatır. Bu yönüyle otobiyografik izler taşıyan roman, yazarın kendi hayatından da güçlü yansımalar barındırır.
Romanın merkezinde, fiziksel acıların yanı sıra psikolojik sıkıntılarla da boğuşan bir genç vardır. Hastalıkla mücadele, belirsizlik, çaresizlik ve ölüm korkusu; onun dünyasını şekillendiren temel duygulardır. Ancak eseri sadece bir hastalık romanı yapan bu tema değil, aynı zamanda karakterin sevgi, umut, kıskançlık ve varoluş sorgulamalarıdır.
Peyami Safa’nın dili, yoğun içsel çözümlemelerle örülüdür. Yer yer bireyin kendi kendisiyle yaptığı konuşmalar, okuyucuyu kahramanın zihnine davet eder. Bu da eseri hem samimi hem de çarpıcı kılar. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, yalnızca bireysel bir dramı değil; aynı zamanda insanın hastalık karşısındaki kırılganlığını, umuda tutunma çabasını ve psikolojik derinliklerini edebiyatımıza taşır.
Sonuç olarak eser, Türk romanında bireyin iç dünyasını ve psikolojik tahlilleri ön plana çıkaran bir eser olarak değerlendirilebilir.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu Peyami Safa
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu Peyami Safa
Jose Saramago’nun son ve en tartışılan romanı olması boşuna değil. Adem ve Havva’nın cennetten kovulmasıyla başlayan fakat Şeytan’ın henüz ortada olmadığı, kitabın sonlarına doğru can alıcı bir şekilde ortaya çıktığı; Kabil’in ilk günahı işleyen kişi olmasına rağmen Lilith’le karşılaşması sonrası tarih içinde geleceğe yaptığı yolculuklarda, Sodom ve Gomore’den, Lut Kavminden, İbrahim Peygamber’in oğlunu öldürmeye çalışmasından, Eyub’a ve Nuh Peygambere kadar geçen süreçte aslında tek bir günah işleyip masum olanın sadece Kabil olduğunu metafor olarak alıp Tanrı’nın kötülüklerini örtbas etmek için Şeytan’ı nasıl kullandığı ve Kabil’in tüm bunlar karşısında Tanrı’ya baş kaldırdığı şahane bir kitap. Çok ama çok sevdim. 
José Saramago 
Kabil
José Saramago Kabil
Sezgin Kaymaz’ın ilk okuduğum kitabı “Bugün Bize Kim Geldi.” ve okumaya başlarken yeni bir yazarla tanışmak için elime almıştım kitabı. Çocukluk hikayeleri, mektuplar, anlar, anlar içindeki komik durumlar ve anlam bulma çabası her hikayede çok tatlı bir şekilde anlatılmış. Özellikle dördüncü hikaye olan “Sokakta Köpekler Evlenir” hikayesini okurken gecenin geç saatinde attığım kahkahaları hiç unutmayacağım.
Yazarın diğer kitaplarını da merak etmeye başladım.
Hakan Günday, “Şahsiyet” dizisindeki Agah Bey karakterinin ana örgüsünü bu kitabın ana karakterinden almış, bu çok bariz. Aslında bunu fark etmek rahatsız da etmedi, tam aksine bu esinlenme hoş da olmuş.
Kitap, edebi anlamda çok güzeldi ve anlatımı, olay akışı oldukça sürükleyiciydi.
Reklam