Merhamet kapısında vuruldun yine
Kalbinden bir parça daha çeyizine
Bir daha asla dedin evliyalar aşkına
Ağladın, cevap hakkı doğdu dünyaya
Çaresizdik, bir müddet göğü izledik
Anlıyordun yaşamayı morarmış kollarınla
Anlamak en çok aldanmaktir aslında
Unutulsun diye ölüm, dağlara gömülüyoruz artık
Yüzümüzden değil internetten okunuyor acılar
Sonra piksellere dönüşüyor, alıntılar, like’lar
Doğal sınırlara ulaştık 80 metrekare bu şehir
Secdeye varacak yer yok, kalbim ve odam