Romantizmin Sınırlarını Zorlayan Bir Hikâye
Çarpık Aşk okurken bende karışık duygular uyandıran bir eser oldu. Kitabın akıcı anlatımı ve karakterlerin geçmişleri ilgi çekici olsa da, romantizmin zaman zaman hikâyenin önüne geçtiğini düşündüm. Olay örgüsünden çok karakterler arasındaki romantik ve tutkulu sahnelere ağırlık verilmesi, benim için romanın etkisini bir miktar azalttı.
Karakterlerin yaşadığı travmalar ve duygusal gelişimleri başarılı şekilde işlenmiş olsa da, romantizmin dozu yer yer gereğinden fazla hissettirdi. Bazı bölümlerde hikâyenin ilerleyişinden çok romantik ilişkinin ön planda olması, olayların derinliğini gölgede bıraktığını düşündüm. Bu nedenle kitap, daha dengeli bir kurgu bekleyen okuyucular için zaman zaman yorucu olabilir.
Buna rağmen yazarın anlatımı oldukça akıcı ve merak duygusunu canlı tutuyor. Karakterlerin birbirlerine yaklaşma süreçleri sürükleyici olsa da, benim için asıl dikkat çeken nokta, romantik unsurların hikâyenin diğer yönlerini ikinci plana itmesiydi.
Genel olarak Çarpık Aşk, romantizmin ve tutkunun merkezde olduğu bir roman. Yoğun romantik içerik seven okuyucuların keyifle okuyabileceği bir eser olsa da, benim için romantizmin dozunun yer yer aşıldığı ve olay örgüsünün önüne geçtiği bir kitap olarak kaldı.
Temaları:
Aşk ve tutku
Güven ve güven sorunları
Geçmiş travmalar
Psikolojik yaralar
İyileşme ve kabullenme
Bağlılık ve sadakat
Çarpık Aşk okurken bende karışık duygular uyandıran bir eser oldu. Kitabın akıcı anlatımı ve karakterlerin geçmişleri ilgi çekici olsa da, romantizmin zaman zaman hikâyenin önüne geçtiğini düşündüm. Olay örgüsünden çok karakterler arasındaki romantik ve tutkulu sahnelere ağırlık verilmesi, benim için romanın etkisini bir miktar azalttı.
Karakterlerin yaşadığı travmalar ve duygusal gelişimleri başarılı şekilde işlenmiş olsa da, romantizmin dozu yer yer gereğinden fazla hissettirdi. Bazı bölümlerde hikâyenin ilerleyişinden çok romantik ilişkinin ön planda olması, olayların derinliğini gölgede bıraktığını düşündüm. Bu nedenle kitap, daha dengeli bir kurgu bekleyen okuyucular için zaman zaman yorucu olabilir.
Buna rağmen yazarın anlatımı oldukça akıcı ve merak duygusunu canlı tutuyor. Karakterlerin birbirlerine yaklaşma süreçleri sürükleyici olsa da, benim için asıl dikkat çeken nokta, romantik unsurların hikâyenin diğer yönlerini ikinci plana itmesiydi.
Genel olarak Çarpık Aşk, romantizmin ve tutkunun merkezde olduğu bir roman. Yoğun romantik içerik seven okuyucuların keyifle okuyabileceği bir eser olsa da, benim için romantizmin dozunun yer yer aşıldığı ve olay örgüsünün önüne geçtiği bir kitap olarak kaldı.
Temaları:
Aşk ve tutku
Güven ve güven sorunları
Geçmiş travmalar
Psikolojik yaralar
İyileşme ve kabullenme
Bağlılık ve sadakat
KAGOSHIMA GEÇİDİ
POPPY KUROKI
304 SAYFA
#OkuyanKızlar
#Ortakokuma
#Okudukbitti
Gerçeğe dönüşmüş bir kabusun ortasındaydı.
Isla Mackenzie, köklerini keşfetmek, 3 nesil öncesinde soyu "Samuray"lara dayanan büyükbabasına ait bilgiler edinmek ve biraz da kırılan kalbini onarmak için İskoçya'dan Japonya'ya gelir. Yaptığı araştırmalar pek sonuç vermez. Büyükbabası ile ilgili somut hiçbir bilgiye ulaşamaz. En azından köklerinin dayandığı kültürü öğrenmek adına şehir turuna çıktığında bir tapınağı ziyaret eder. Bir anda patlak veren fırtına, Isla'yı bambaşka bir dünyaya götürür.
1877'nin Kagoshima'sındadır artık. Üstelik savaşın eşiğindeki samurayların arasındadır. Kagoshima halkı başta onun gizemli bir varlık olduğunu sansa da kendileri gibi etten, kemikten bir insan olduğunu anlayınca aralarına kabul ederler. Fakat batıdan gelen bir casus olduğunu düşünerek gözetim altında tutmaya karar verirler. Samurayların lideri Takamori Saigō, bu gizemli kadını yine bir samuray olan Keiichirō Maeda'ya emanet eder.
Isla ve Keiichirō arasında zamanla başlayan büyük tutku ve aşk tarihin sınırlarını zorlayacaktır. Kalbinin sesini dinleyen Isla, bir yandan kendi zamanına dönmenin hayalini kurarken bir yandan da büyük aşkını kaybetme korkusu yaşamaktadır.
Fantastik öğelerde süslenmiş, tarihi gerçeklikler barındıran keyifli bir hikayeyi geride bıraktık. Sevgili Zeynep, Ebru, Hülya ve Münevver eşlik ettiğiniz için çok teşekkür ederim Japon kültürüne, samuray geleneklerine, İmparatorluk ve samuraylar arasında yaşanan Kagoshima Savaşı'na (Shiroyama Muharebesi) misafir olduk. Bu misafirlikte bize elbette güzel bir aşk ve fedakarlık öyküsü de eşlik etti. Savaşın en önemli özelliği samurayların sonunu getirmesi ve Japonya'nın batılılaşmaya, modern dünyaya karşı geleneklerini korumaya
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ahmet Şerif İzgören, samimiyetine ve anlatım diline her zaman çok saygı duyduğum, Türkiye'de kişisel gelişim ve yönetim süreçlerini yerelleştirerek en iyi aktaran yazarların başında geliyor. Onun o kendine has, anekdotlarla süslü ve bizden olan tarzını okumayı her zaman seviyorum.
Kapakta da altı çizilen emek, bilgi, iş kalitesi, girişimcilik, planlama, ekip, etik, eylem ve tutku gibi 9 temel kavram üzerinden şekillenen "At Şu Adımı" da aslında kendi kulvarında oldukça başarılı, içi dolu ve özellikle iş hayatının başında olanlar ya da bir şeyleri harekete geçirmek isteyenler için kılavuz niteliğinde iyi bir kitap.
Ancak dürüst olmak gerekirse, bu kitap kişisel olarak benim beklentimi tam anlamıyla karşılamadı ve çok fazla içine çekemedi. Belki de yazarın diğer işlerini veya benzer konuları daha önce çok fazla tükettiğimden, bendeki etkisi biraz "bilinen doğruların tekrarı" hissi yarattı. Kötü mü? Kesinlikle hayır. Sadece benim okuma yolculuğumda o aradığım vurucu, farklı kıvılcımı bu kez yakalayamadım.
Puan vermedi·226 syf.·
2020 648. kitabı
Monte Cristo Kontu'ndan sonra Siyah Lale Alexandre Dumas'dan okuduğum ikinci eser oldu. İki kitabını okuduktan sonra Dumas'ın tarzını çok daha iyi bir şekilde idrak ettiğimi söyleyebilirim. Monte Cristo Kontu'nun muhteşem bir eser olmasının yanında iki kitapta da benzer olguların işlendiğini net bir şekilde görebiliriz. Bu iki kitaptan yola çıkarak Dumas'ın tarihi olaylarla kurguyu harmanladığını, belli dönemlere ait çok önemli bilgiler verdiğini gözlemledim. Monte Cristo Kontu'nda hikayenin bir tarafında Napolyon dururken Siyah Lalede de Hollanda Başbakanı Johan de Witt anlatılan hikayede önemli bir yer tutuyor. Yine iki kitap arasında aşk, kıskançlık, tutku, özgürlük, fedakarlık, hırs, temiz yüreklilik gibi benzer konular işleniyor. Ayrıca Dumas ile ilgili söyleyebileceğim en belirgin özellik kaleminin oldukça akıcı olması. Klasikleri ağır bulan, okumakta zorlanan her okura kesinlikle klasikleri sevdirecektir. Bir film izliyormuşcasına okuduğunuz olaylar gözünüzün önünden akıp geçiyor.
Siyah Lale kısaca; Bir derneğin siyah lale üretimi üzerine bir yarışma başlatmasını ve özellikle bu yarışmaya katılan iki lale üreticisini konu ediniyor. Bu üreticilerden biri çalışkan, temiz yürekli, işine tutkuyla bağlı, sevecen biriyken diğeriyse hırslı, kötü kalpli, kıskanç ve amacına ulaşmak için her türlü yolu mübah gören bir karakterdedir. Daha önce kimsenin üretmeyi başaramadığı siyah laleyi üretmek adına yaşanan tüm olaylar, çekilen tüm çileler, kötülüğe karşı iyiliğin mücadelesi okurlara güzel bir hikaye sunuyor.
Umarım sizler de keyifle okursunuz, hoşça kalın...
Bazı insanlar ev kurar, bazı insanlar ise kitaplardan bir ev inşa eder.” Kâğıt Ev tam da bu düşüncenin etrafında dolaşan, kısa olmasına rağmen okuru uzun süre düşündüren, kitaplara ve okuma tutkusuna yazılmış zarif bir metin.
Carlos María Domínguez, kitapları yalnızca okunacak nesneler olarak değil; insanın karakterini, alışkanlıklarını, yalnızlığını ve yaşam biçimini şekillendiren canlı varlıklar gibi ele alıyor. Hikâye, kitaplara duyulan tutkunun peşinden ilerlerken okuru sıra dışı insanların dünyasına davet ediyor. Her sayfada edebiyat sevgisi hissediliyor ve kitaplarla kurulan bağın ne kadar kişisel, hatta zaman zaman takıntılı bir hâle gelebileceği sorgulanıyor.
Bence kitabın vermek istediği en güçlü mesaj ise şu: Kitaplar insanın hayatını zenginleştiren, ona sığınacak bir dünya sunan eşsiz hazinelerdir; ancak insan, kitapları yaşamın yerine koymaya başladığında denge bozulur. Edebiyat, hayatı anlamlandırmak için vardır; hayatın kendisinin yerine geçmek için değil. Kitap sevgisi güzeldir ama insanı gerçek dünyadan koparıyorsa, artık o sevgi bir tutku olmaktan çıkıp bir saplantıya dönüşebilir. Roman boyunca bu ince çizgi çok başarılı bir şekilde hissettiriliyor.
Yazarın sade ama etkileyici anlatımı sayesinde kitap tek oturuşta bitiyor. Ancak asıl etkisini son sayfa kapandıktan sonra gösteriyor. Çünkü anlatılan olaylardan çok, onların düşündürdükleri akılda kalıyor. Kitapların insanlar üzerindeki etkisini, bir kütüphanenin aslında sahibinin ruhunu nasıl yansıttığını ve okuma alışkanlıklarımızın bizi nasıl tanımladığını sorgulamaya başlıyorsunuz.
Kâğıt Ev, büyük olaylar anlatan bir roman değil; büyük fikirler düşündüren bir roman. Özellikle kitaplarla güçlü bir bağı olan herkesin kendinden bir parça bulabileceği, edebiyatın büyüsünü hissettiren özel bir eser. Son
Çok sevdim1000Kitap
Mutfak / Banana Yoshimoto
Nasıl güzel bir eser dostlarrr…
İlk yayımlandığı 1987 yılında aldığı ödülleri mi anlatsam, uzun süre boyunca çok satanlar listesindeki yerini korumasını mı söylesem, yoksa içinde barındırdığı kavramların okura hissettirdiği duygulardan mı bahsetsem, gerçekten bilmiyorum.
Yolculuğumuz, küçük yaşta anne ve babasını kaybeden Mikage’nin ebeveyn yalnızlığıyla başlıyor. Mikage sonra uzun yıllar birlikte yaşadığı dedesini, sonrasında da çok sevdiği anneannesini kaybeder. Yuichi cenaze sürecinde ortaya çıkan ve sonrasında da daima Mikage’nin yanında olmaya çalışır. Ve Annesi Erikoy’la birlikte… Ya da daha doğru ifadeyle, aslında babası olan Eriko!
Burada küçük bir parantez açmak istiyorum. Genellikle hep çok fedakâr annelerden söz ederiz ya, Eriko öyle bir baba ki; eşini kaybettikten sonra oğluna hem babalık hem annelik yapan, son derece fedakâr bir karakter. Spoi vermek istemiyorum, çünkü bunu okurken sizin keşfetmenizi istiyorum.
(Çok başka ve büyük bir detay Eriko… Kısa bölümlerde yer almasına rağmen favori karakterlerimden biri oldu :)
Karakterlerin birbirleriyle olan sohbetleri, kurdukları bağ, Mikage’nin mutfağa duyduğu sevgi, aşk ve tutku öyle naif bir şekilde işlenmiş ki… Bu zarif örüntünün neresini anlatsam diğer taraf eksik kalacakmış gibi hissediyorum.
Üstelik kitapta farklı bir hikâye daha var ki o da ap ayrı her iki hikâye birbirinden farklı ama bir o kadar da etkileyici. Kesinlikle abarttığımı düşünmüyorum ve siz de düşünmeyin. Kitabın aldığı ödülleri, gördüğü ilgiyi düşünürsek hiç haksız sayılmam ve bana göre “kusursuz roman” etiketini de sonuna kadar hak eden bir eser.
Yazarın keskin gözlemini ve bunu da böylesine naif bir anlatımla sunmasına hayran olmamak, sadece 128 sayfa içerisinde derin bir anlatımla dostluk, annelik,