Bir yaraya dokunduğunuzda artık acımıyorsa gerçekten affettiğinizi bilirsiniz. İzi kalacaktır elbette, tıpkı bedeninizdeki bir yaranın teninizde bıraktığı iz gibi. Neler olduğunu, ne halde olduğunuzu hatırlarsınız. Ama yara bir kez iyileştiğinde acı vermez artık.
Hayatın değişmesi hiçbir zaman mazlum insanların yararına olmamıştır oysa. Olmayacaktı da. Çünkü hayatı değiştirenler onu yaşayanlar, ondan tat almaya çabalayanlar değil, ona hakim olmak isteyenlerdi.
“Rüyalarımız kendimizden kaçtığımız her şeyle yüzleştiğimiz bir cennet ve cehennemdir aynı zamanda. Orada sahtekar olma konforumuz yoktur. O yüzden rüyana ve rüyana girene inan.”