“Sanki o güne kadar dünyada kimse ölmemişti ve bundan sonra da ölmeyecekti! Zavallılar kendilerini ölümsüz sanıyorlardı heralde! Gözlerinin önündeki gerçeğe rağmen de konuşmalarını ‘O ölmedi, ölümsüzlerin arasına karıştı!’ diye bitiriyorlardı.”
“En umut kırıcı kusur, her şeyi bildiğini sanan ve böylece kendine öldürme hakkı tanıyan cehalettir. Katilin ruhu kördür ve insan her tür sağduyudan yoksunsa güzel aşk ve gerçek iyilik diye bir şey olamaz.”