yakışıklı bebiş Josh
Selam ya YŞNE BEN GELDİİİİMM
Şaka maka ama uzun zamandır smut okumuyordum, özellikle smut olan bir kitaba başlamak biraz ağır kaçtı… ya neyse, seviyoruz okuyoruz işte kardeşim.
Kitap cidden ne diyorsa verdi. Başta pffff bunu mu okuyorlarmış demedim değil, çünkü gerçekten garipti yani. Bir ara bıraksam mı dedim ama sınav senemdi ve ben kitaplara aç bir öğrenciyim.
Okudum bitti yani, napabilirim? Neyse artık ciddi kişiliğini bir tarafa bırakıp yorum yapmak istiyorum özlemişim çünkü dowkfmwldka
Ben normalde çatır çatır okurum smut’ı gerçekten ama bu kitapta yeter kardeşim gidin kısırlaştırın kendinizi diye bağıracaktım. Okey türü bu ama her sayfa değiştirişimde libidoları artıyo sonra taktaktaktak yani iyi ki böyle komik bir dili vardı yoksa okuyamazdım.
Kırdığım üç puanların ikisi buradan gitti birisini de kitabın arka kapağında Josh’tan daha fazla stalk yapan bir adamdan bahsedilmişti, yani kanka sadece dört sayfa sürdü adam eve girdi işte sonra bir baktık bizimkiler bayıltmış adamı, ailesinin evinin önüne köpeğe ekmek atar gibi atacaklar adamı, sonra bir baktık pat Josh adamı yanlışlıkla öldürmüş.
-_-
Yani tamam bu da hafif değildi ama Josh’u geçmezdi yazar abartmış sanki bir tık? Ayrıca Josh’un babasının yaptığı kazara yamyamlık mevzusu derinleştirilmemişti, elbette babasının ne halt olduğunu az buçuk söyledi yazar, tamamen dememesi normal ama keşke biraz daha açsaydı konuyu.
Ya ne diyeyim baya kabarık bir trigger listesi vardı ama bence hafif çıtır çerez bir kitaptı. Okuması kolaydı, sadece smut baydı bir noktadan sonra. Ama iyi diyebilirim. Josh’a sımsıkı sarılmak isterdim üzümlü kekim minik(1.93) Joshua’m ya :(
Okuduğum saatleri geri verin banaaa1000Kitap
Kitaba başlamadan önce konusuna bakmıştım aslında ilgimi çekmişti bir çiftin intiharından sonra yazarın bunu kendi geçmişne dönmerek araştırması ilgi çekici gelmişti ama beklediğimi alamadım kitapta o kadar sıkıcı geldi ki bir buçuk iki saatlik kitabı üç güne yakın bir zamanda okudum.. Okuduklarımdan da pek bir şey anlamadım bitmesi için okudum yani biraz sert bir eleştiri oldu ama maalesef üzgünüm.
Sakin olun! Bu kitap Hainli Döngüsünden!Bilim-Kurgu
Selamlar bilimkurgu gezgini. Anlatış kitabı ile bir şekilde yolun kesişti; belki yazarı Ursula K. Le Guin diyerek okumaya heves ettin, belki İthaki Bilimkurgu Serisinden çıkan kitapları gelişi güzel ya da sırası ile okuyorsun ve sıra bu kitaba geldi, belki bir yerlerden Hainli Döngüsünü duydun ve bunun bir seri olduğunu düşünerek kitapları okumaya başladın. Ya da bunlardan hiçbiri, sadece bir rastlantı ile kitaba gözü ilişti. Sebebi her ne olursa olsun Anlatış kitabı incelemelerine göz atarken bu satırları okuyor olabilirsin, merhaba. Bu incelemeyi bir uyarı mahiyetinde kitabı okumuş biri olarak sana ulaştırmayı üstüme vazife edindim ve biraz bu kitap ile nasıl karşılaştığımı sana anlatarak konuya giriş yapmak istiyorum.
İthaki Bilimkurgu serisinden çıkan kitapları sırası ile okuyup -belki bazen sırayı biraz karıştırıp- vakit geçirmekten ve bilimkurgu eserleri tüketmekten hoşlanan biri olarak bendeniz bu kitaptan yeri geldi nefret ettim, yeri geldi okumayı deneyip yarım bıraktım, yeri geldi inat edip yeniden elime aldım ve uzun süre azar azar sonunda okumayı bitirdim. Sen de ilk eline alıp biraz kitabı okumaya çalıştıysan neler hissettiğimi az bucuk anlamışsındır. Durumun böyle olmasında, çevirinin -bana göre- garipliği, anlatılan hikayenin bodoslama ortadan konuya girmesi gibi etmenlerin yanında belki de en önemli husus bu kitabın Bilimkurgu klasikleri serisi adı altımda yayınlanan kitaplardan yirmi dokuzuncusu olması. Bunun nedenini şöyle anlatmaya çalışayım. Anlatış kitabı Ursula K. Le Guin'nin birçok hikaye ve romanının da geçtiği kurgusal bir evrende geçmekte; Hainli Döngüsü. Bu evreni kurgularken yazar okuyucu için ve hatta belki de kendisi için de birçok boşluk bırakmakta. Hain Döngüsü -adı üstünde seri değil bir döngü- ismini bu kurgusal evrende insanlığın
Komünizm Bir ÜtopyadırFelsefe
Puan vermedi·136 syf.·
2026 30. kitabı
Proleter; geçimini çalışarak kazanan, sermaye sahibi olmayanlar. İşçi, doktor, avukat, yazar gibi meslekleri yürütenler proletarya sınıfına dahil edilirler. Hatta fikir işçisi olan Marks da bu sınıfa dahildir.
Komünizm; ortak mülkiyete dayalı, sınıfsız ve devletsiz bir yönetim sistemi. Devlet ya hiç yoktur ya da sadece denetleme görevi yürütür. Sosyalizmden farklıdır. Çünkü sosyalizmde özel mülkiyet vardır, sadece üretim güçlerinin mülkiyeti (toprak, fabrika vb.) devletin elindedir. Yani devlet vardır ve oldukça güçlüdür. Bir nevi komünizme geçişte bir basamak diyebiliriz sosyalizm için.
Marks’a göre tarihte doğrusal bir ilerleyiş vardır. Feodaliteyi burjuvazi takip etmiş, burjuvaziden doğacak proletarya devrimi ile de son adımda komünizm kurulacaktır. Proletarya devrimi feodal dönemde olamazdı, bu yüzden burjuvazinin gelmesi gerekiyordu.
Bununla birlikte Marks’ın öngörüleri (en azından yaşadığımız döneme kadar) gerçekleşmedi ve kapitalizm bir şekilde ayakta durmaya devam etmektedir. Bunun farklı sebepleri olabilir.
Öncelikle kapitalizm hatalarından ders alarak bu hataları düzeltme yoluna gidiyor. Çalışanların refah düzeylerinin artırılmasına yönelik düzenlemeler yapılıyor. Hastaneler, okullar gibi. Ayrıca proleter olarak tanımladığımız topluluğun üyeleri arasında farklılaşma yapılarak bütünlük bozuluyor. Bugün ülkemizde bile proleter olarak nitelendirebileceğimiz iki kişi arasında 20 kattan fazla fark olabiliyor. Bir de proleter olarak tanımladığımız kişiler sistemi olduğu gibi kabul ediyorlar. Bu kişiler mümkünse kendi çocuklarını özel okullara gönderiyor, mümkünse küçük de olsa bir şirket kurup başkalarının emeği üzerinden geçinmenin hayalini kuruyorlar. Zaten sistem de sınıflar arası geçişin önünü tamamen kapatmadığı için insanlar kendilerini dahil oldukları
İSTİKLAL
VATANIMDA BİR TEK DÜŞMAN KALMASIN
COĞRAFYA SINAVINDAN KALMANIN BEDELİ ESARET OLUR..
・・
Serimizin üçüncü ve son kitabı Mustafa Kemal Paşa 'nın "Ordular! İlk hedefiniz Akdeniz 'dir, ileri!" emriyle başlayan ve zaferle sonuçlanan süreci anlatıyor. Ancak bu, her yerde karşımıza çıkan "İstiklal Savaşı'nın Türk Ordusunun 9 Eylül 'de İzmir'e girmesiyle bittiği" ezberini bozan bir anlatım.
9 Eylül'den sonrasını yok saymak her şeyden önce bunca şehidin hatırasına hakarettir.
O nedenle ki, bu seri çok kıymetli..
'İngilizlerle savaşmadık ki' yalanının cevapları zihninizde netleşecek, 'İzmir'i Türkler Yaktı' iddiaları hakkında, bu kitaptan çok şey öğreneceksiniz.
Üç buçuk yıllık kan ve gözyaşı, çekilen onca acıyı okurken bu vatanın nasıl ve ne şartlarda kazanıldığını en derinden hissedeceksiniz..
Vee.. TÜRK "BİTTİ" DER..
Üç buçuk yıl süren bir mücadelenin sonunda, bağımsızlığa açılan son kapıyı da açmış bulunuyorum. Seri hakkında ne yazsam az kalacak gibi, çünkü her kitabı emek dolu, bilgi dolu, mücadele dolu.. Serinin her kitabına, savaşın geçtiği yerlerin renkli haritaları ve fotoğrafların eklenmesi çok hoşuma gitti. Okurken, aynı zamanda harita üzerinden takip etmek, beni daha fazla etkiledi. Kitaplarda yazılanların belgelere, kaynaklara dayanan bilgiler eşliğinde aktarılmış olması da güzeldi.
Selim Hocamın askeri terimler kullanarak anlatması benim hoşuma gitti. Ben bu terimlere aşina olduğum için okurken sıkılmadım, aksine keyif aldım. Lakin bu terimlere aşina olmayan okurlar biraz sıkılabilir. Ama üzülmeyin: sizler için de kitapların son sayfalarında açıklamalar var.
Herkesin anlayabileceği bir şekilde ince ince düşünülmüş her detay..
Tabur, Alay, Tümen gibi..
Askeri birlikler karşılaştırması..
Zayiat cetveli..
Bölge bölge Sakarya Meydan Muharebesi
Son kez sarılmak, vedalaşmak ya da son olduğunu bilmeden öylece kalmak.
Bahçıvan ve Ölüm çok merak edip okumaya cesaret edemediğim bir kitaptı. Korkuyordum çünkü yasın sızısı ince ince devam edermiş.
Babasının kanser hastalığı sürecini ve kaybını anlatıyor yazar.
O babasını anlattı ben annemi yaşadım yeniden. Yıl yıl, ay ay, gün gün...
Teşhis, tedavi süreci, içimde büyüyen acılar, kalabalıklarda ki yalnızlık, adım adım annemi yolcu etmenin verdiği içimdeki kocaman çığlık. Onun çektiği acılara çaresiz eşlikçim babamı ise annemden üç buçuk yıl sonra, "iyiyim kızım gelmene gerek yok" dediği hastane acilinden elime tutuşturulan bir poşet ve başınız sağolsunla orada öylece kalarak uğurlamak.
Öyle içim acıyor ki...
Annemi yoğun bakıma yollarken o sarılmanın son olduğunu biliyor olmam mı daha çok içimi acıtıyor. Yoksa babamla o neşeli sesinin ardından sarılmadan yollamam mı bilmiyorum.
Kısacası bu kitap benim kendi yolculuğum gibiydi. Altını çizdiğim satırlarda kayboldum.
Bu bir kitap yorumundan çok iç dökme oldu...
Anneme ve babama sevgi, özlem ve dua ile...
