anladım ki kalbimi kendi gövdemde taşımıyorum, tersine onun ağır ağır ürperen suları üzerinde, dışarıdan düşmüş, neredeyse bir felaketten arta kalmış, bir çöp parçası gibiyim.*
dizlerim o yüzden titriyor ki, ben de su olmalıyım. her şeyin bu sudan ibaret olduğu bir alemde neden bir çöp olarak kalayım. ve anladım ki çaba gösterip ıslanmak gerek.*
o suda ıslanmak ve yanmak gerek.
bize içinde o çöp eriyip görünmez olan su gerek.*
Reklam
Reklam