Uğur Taşkıner
@ugurtaskiner
Kendi hayatı yanında insan hayatının nelerle dolu olduğu düşüncesi bütün çıplaklığıyla karşısına dikilince, içinde birikmiş meseleler uyanıp, karanlık bir harabeye giren gün ışığının ansızın ürküttüğü kuşlar gibi uçusmaya başlayınca, İlya İliç'i bir korku sardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayali düzen dışında bir yol mümkün değil.Etrafımızda hapishane duvarlarını yıkıp özgürlüğe kostuğumuzda aslında daha büyük bir hapishanenin geniş bahçesine doğru koşuyoruz.
Yürek konuştuğunda, akıl karşı koymayı yakışıksız bulur. Kitsch'in egemen olduğu yerde,kalbin diktatörlüğü hüküm sürer.
Kısmen tanıdık geldi sanki...
Ülkemizin başına gelenlerden ( yoksullaşmış, çoraklaşmıştı ülke), onun özgürlüğünü kaybetmesinden (Rusların eline düşmüştü ), adalet önünde işlenen suçlardan sizler sorumlusunuz!
Suçlananlar cevap verdi: Bilemedik! Aldatıldık! Bizler gerçekten inananlardık! Yüreklerimizin derinliklerinde bizler masumuz!
Sonuçta Tartışma gelip tek soruya dayandı:Gerçekten bilememişler miydi, yoksa öyleymiş gibi mi yapıyorlardı yalnızca?
Disiplin imkânlı olanın ısrarla tekrarlanmasıyla fethedilen imkansızlıktır.
