İnsanlık, onların üzerinde yürüdüğü bir karınca yuvasına benzer; sadece kendilerince kabul görmüş kişileri kendi türlerinden sayar, diğerlerinin dilinden anlamazlar; …onlara göre bu insanlar âdeta yoktur.
Toplarsak, içimizden her biri iki mirasa sahip: “dikey” olanı bize atalarımızdan, halkımızın geleneklerinden, ait olduğumuz dini cemaatten geliyor; “yatay” olanı ise çağımızdan, çağdaşlarımızdan. Bana göre en belirleyici olanı sonuncusu ve her geçen gün biraz daha belirleyici oluyor. Bununla birlikte bu gerçek, kendi kendimizi algılayışımıza yansımıyor. Biz “yatay” mirasımızla değil ötekiyle öne çıkıyoruz.