Denize dönüyor. Tophane'nin taşlarına çöküyor: ''Anacığım desene, tahta oğlun bir kukla olmuş, bir canalıcı, bir düşkırıcı. İşi bitik.''
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nafile
birgün birisinin çıkıp geleceğine,omzuna dokunacağına,"her şey bitti"diyeceğine ve hakikaten her şeyin bittiğini hissettireceğine,sonra onunla birlikte yola çıkacağına,altın başaklı tarlalar,dupduru denizler, serin dağlar, sahici insanlar göreceğine,filmlerin içindeymiş gibi değil hakikaten içinde olacağına,her sabaha sıkılmadan başlayacağına,akşamların kekik ve kavun kokulu bir yaz akşamı sofrası gibi olacağına, halkın yaralamayı,vaktin ruhu cızırdatmayı,hafızanın zulmetmeyi bırakacağına bir an bile inanmış olanın durumunu anlatan sözcük
“Ne değerli oluyor elde edemediklerimiz. Bir kere de elde ettik mi, başka şeye yöneliyor tutku. Dinmez, onulmaz bir susuzlukla bağlıyız yaşama.”
Geçmiş yok sayılabilirdi belki; pişmanlıkla,inkârla,unutarak yapabilirdi insan bunu.Fakat gelecek kaçınılmazdı.
