"Bana âşık mı oldun yoksa?"
"Son yıllarımın tamamını sana bağlanarak geçirdim ben, sahip olduğum tek şey sendin. Seni sevdim, senden nefret ettim, seninle mutlu oldum, sana sinirlendim, sana bağlandım. O kahrolası aynanın içinde hapsolarak geçirdiğim her günüm, senden ve senin hayatından ibaretti."
"Bunu yaşadığın için üzgünüm."
"Hapsolduğum zaman karanlıktaydım. ĶDerin, sonsuz ve boğucu bir karanlık... yıllar boyu o karanlığın içinde debelenip durdum. Bir ışık aradım, yolumu bulmak ve kurtulmak istedim, hiçliğin kollarında çaresizliğin ne demek olduğunu her gün daha çok öğrenerek geçirdiğim onca yıl... savaşmaktan hiç vazgeçmedim. Sonra sana çekildim. Işığım oldun, ölüm gibi üstüme çöken karanlığım seninle dağılmasaydı ne yapardım, bilmiyorum. Kadayı yememek için çırpınırken seni bulduğumda korkularımı dizginledim, duruldum he bir umut kırıntısına tutundum."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tanımadığım bir ailenin ortasında soldum, ışığım söndü. Hissettiğim neşe krıntısı, kırsal kesimde yeni bir hayatın umut dolu bir vaadi bile kararıyor gibiydi.
Yağmurlar dindiği zaman
Geleceksin
Ki karanlık ölümdür.
Işığım söndüğü zaman
Güleceksin
Ki karanlık ölümdür.
“O benim arkadaşım, kız arkadaşım, gelecekteki umudum, sesin kaybolduğumda pusulam, karanlık zamanlarda parlayan ışığım. O benim her şeyim, benim de, umarım, onun her şeyi olduğum gibi.”
Işığım ayrı benim,
Benim sarım başka sarı,
Hadi öte git öte git.
Ne dokundun başağıma,
Hadi öte git öte git.
