If that should occur, the future of North America and Europe may look a lot like the present of Brazil and Mexico, with nepotistic oligarchies clustered in a few swollen metropolitan areas surrounded by hinterlands that are derelict, depopulated, and despised. What Fritz Lang’s Metropolis (1927), with its managers in skyscrapers and its oppressed factory workers underground, was for an earlier industrial era, Neill Blomkamp’s Elysium (2013), with its sybaritic elite in orbit and its desperate earthbound slum-dwellers, might prove to be for the era that succeeds neoliberalism—a prophecy in the form of a nightmare.
Only power can check power. Only a major reassertion of the political power, economic leverage, and cultural influence of national wage-earning majorities of all races, ethnicities, and creeds can stop the degeneration of the US and other Western democracies into high-tech banana republics. To supplement conventional electoral politics, reformers will need to rebuild old institutions or build new ones that can integrate working-class citizens of all origins into decision-making in government, the economy, and the culture, so that everyone can be an insider.
Reconstructing democratic pluralism in North America and Europe to permit cross-class power sharing is a challenge as difficult as it is urgent. The alternative is grim: a future of gated communities and mobs led by demagogues at their gates.
Kolera Sokağı & Gıli Salih'in Yükselişi·144 syf.·Alıntı
6/10
2026 7. kitabı
Öncelikli olarak Metin Kaçan'ın bu romanı, filmin gerisinde kalmış bir roman. İşleniş bakımından filmi daha önde görüyorum.
Ağır Roman, Türk edebiyatındaki underground tarzda yazılan romanlardan biri. Sert bir dili, sert bir atmosferi var. Hikâye Kolera Sokağı'nda geçmekte ve Gıli Salih'in yükselişini anlatılmakta. Romanda Kolera Sokağı ve karakterler uzun uzun anlatılıyor. Gıli Salih ve beraberinde karakterler de uzun uzun anlatılıyor. Filmde ise, daha çok Salih özelinde, kitaba göre daha ayrıntısız, daha sade ama vurucu bir anlatım söz konusu. Romanda ise, Kolera Sokağı ve beraberindeki karakterler detaylı bir şekilde anlatılıyor, Gıli Salih'in yükselme süreci de detaylı bir şekilde aktarılıyor.
Romanda uzun uzun betimlemelerden çok, uzun uzun aksiyonlar söz konusu ve bu da filmin atmosferini oluşturma yönünden muhtemelen kolaylık sağlamıştır, ki yazar da senaristlerden biri. Roman, karakterleri tanıma bakımından daha ayrıntılı ama etkileyicilik bakımından özellikle sonlara doğru Salih'in sonu yönünden, yani finaliyle bana göre sönük kalan bir roman. Önce filmi izlemek, sanırım romana gölge düşürebiliyor.
İyi yazılmış kötü karakterler bir kitabı sağlam bir yapıta çevirir ama iyi gösterilmeye çalışılan kötü karakterler insanı edebiyattan soğutur.
Underground edebiyata çok içten bir bağlılık duyan biri olarak, yeraltının konuları sadece yeraltına yakışıyor. Aldatma, yasak aşklar, cinsellik, dışlanmak gibi konular burjuva dertlere, elit anlatılara hiç yakışmıyor.
Alıntılara takılmamak gerek, 500 sayfa içinde 10 tane alıntılanacak cümle çıkması da 'olacak o kadar'dır.
Orhan Pamuk, (en azından masumiyet müzesi yazarı olarak) yalnızca biraz betimleme yapabilen ve İstanbul'u iyi bildiği iddia edilebilecek bir wattpad yazarıdır.
undergroundın göz kamaştırıcı yanıdır, fazla söze gerek yok.
ve hakan günday, halihazırda hayatın akan yanını olanca çıplaklığıyla gün yüzüne çıkaran underground'a muazzam araçlar kazandırmıştır.
Yeni yazarlar keşfetmek benim için her zaman heyecan verici olmuştur. Her yazılana saygı duyan biriyim; bazen bir yazar size çok yaklaşır, bazense mesafeli kalırsınız. Son zamanlarda bir dost
