"ANAP iktidarı rantiyelere kaynak transfer etmek amacıyla bir taraftan emisyonu zorlarken, diğer yandan da KİT zamları yoluyla sağlanan kaynağı asalak sermayeye hadiye ediyor. Bu koşullarda bütçe giderek bir borç ödeme bütçesi hal ine geliyor. Nitekim transfer harcamaları 32 trilyon 920 milyar TL'Iik bütçe içinde, 16 trilyon 394 milyar TL ilc cari harcamaları toplamına eşitlenmiş durumda. Elbette yatırım harcamalarının yaklaşık üç katı kadar borç ödemek durumunda olan bir ülked e okul yapma işinin "hayırsever" vatandaşiara bırakılması doğaldır. Bu yüzden bütçeden sağlığa ayrılan pay sadece %2.8'dir. Bu oran Federal Almanya'da %19.3 (1984), Fransa'da %14.7 (1982), Italya'da %11.5 (1981)'tir. Sosyal hizmetlere ayrılan pay da %0.6'dır. Oysa bütçenin sağlık ve eğitime giden bölümü %15.6, faiz ödemelerine giden de %28.2'dir. Eğer bir ekonomide sağlık ve eğitime ayrılanın yaklaşık iki katı faiz ödemeleri adı altında rantiyclere hediye ediliyorsa, bu oranlar devletin niteliği hakkında fikir veren önemli bir gösterge olmaktadır."
Öteki Yayınları - Seksen Sonrasi Turkiye Ekonomisinin Anatomisi - Mülkiyeliler Birligi Dergisinin Eylül 1989 111'inci sayısında yayınlanmıştır - Rantiye Sermayesinin Baskıcı Gücü