Puan vermedi·259 syf.·
2026 4. kitabı
Veysel Karânî, Efendimiz'i (sav) dünya gözüyle görmeden ona gönülden bağlanan aşkın ve sadakatin sembolü olmuş bir büyük velidir.Okuduğum bu eser, Veysel Karânî'nin o muazzam aşk cevherini anne hürmetiyle harmanlanan eşsiz ahlakını sade ve anlaşılır bir dille aktarıyor. Kitabın akıcı üslubu sayesinde"Biz seni görmeden sevdik Ya Resulullah" sözünün kuru bir ifadeden ibaret olmadığını, görmeden sevmenin en yüce örneğini iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Canını Cânânın eşiğine bırakıp, vuslat damlası için yanıp tutuşan bir gönlün hikâyesini okumak, insana ruhani bir huzur veriyor.Rahmani kokular saçan bu aşk yolculuğunu ve "Anneciğinin kölesi Üveys"in teslimiyetini anlamak isteyen herkesin bu duru anlatımdan keyif alacağını düşünüyorum.
Kitap, "İhsan" makamının ete kemiğe bürünmüş hali olan Üveys el-Karânî’nin, Allah Resulü’ne ﷺ duyduğu o sarsılmaz aşkı anlatıyor.
Peygamber hasretiyle yanarken, annesinin rızasını her şeyin üstünde tutan o muazzam sadakat duygusunu okuyana bir hayat dersi olarak sunmuş,
Dünyanın alkışından kaçan, meşhur olmaktan sakınan ve "yerde meçhul, gökte meşhur" olan bir velinin sadeliğini anlatmış.
Ayrıca kitabın sonunda görsellere yer verilmesi de okuyana o dönemin ruhunu daha yakından hissettirmiş.
Zamanın modern insanının kendi payına,nefsi adına dersler çıkaracağı bu hayatı okumanızı tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir Başına ÜveysDuygu ve Düşünce
Veysel Karani’nin hayatını okurken gözlerimden yaş bir an olsun eksilmedi; kitabın başlığı o "annesinin kölesi, Peygamber aşığı" olan güzel evliyayı gerçekten tam yerinde yansıtmış. Efendimize olan aşkı o kadar derin ve içten işlenmiş ki, okurken o kutsal duyguyu sanki bizzat onunla birlikte yaşıyorsunuz. Yaşadığı onca imkansızlık ve zorluğun anlatımı her ne kadar harika bir kalemle sunulmuş olsa da, hissettirdiği o yoğun hüzün insanı derinden sarsıyor.
Balkanlar... Bir zamanlar akıncılar at koşturduğu İstanbul'dan önce Türkleşen ata topraklar... Ve Edirne yıllarca imparatorluğa başkentlik yapmış saadet kapısı...Yıllarca barışın meltemlerine alışmış bu topraklar acının kan kokan fırtınalarıyla boğuşmak zorunda kalmış. Nice evlatlar anasız, analar evlatsız, evsiz, yurtsuz kalmış. Yarım sevdalardan geriye sadece yârin adından birkaç hece kalmış. Muhacir yürekler kurtuluş ümidiyle "Edirne, Edirne" diye umudun son damlaları da yudumlanmış. Bu hicran kaç satıra sığabilir ki...
Yazarımız Veysel Karani Hazretlerini o kadar güzel hikaye etmiş ki okurken her bir satırı yüreğime nakşedildi. Sevginin en saf hali, anneye olan bağlılığın en güzel örneği, şefkatli yüreği ve etrafa yaydığı nurdan halelerin kaynağı Üveys...
Hakikate gözleriyle değil gönlüyle bağlı Üveys..
Görmeden sevmenin, duymadan inanmanın, ve yanmadan yanmanın nişanesi Üveys..
Sayfaların içinde Veysel Karani hazretlerinin haleti ruhiyesiyle yoğrulurken hayrete düşmeden edemiyor insan. İşte gerçek huzur, böyle bir teslimiyetin kalpte kök salmasıyla mümkün. Rabbim bizlere de böylesine büyük bir sevgi ve teslimiyet nasip etsin..
Hz. Veysel Karani
Mustafa Necati Bursalı
Hz. Veysel Karani
Mustafa Necati Bursalı
Ah keşke bana doğru, havuza gelen kardeşlerimi bir görsem de, içlerinde şerbetler olan kaselerle onları karşılasam. Cennete girmeden önce, onlara (Kevser) havuzumdan içirsem.”
Bu sözleri üzerine ona denildi ki:
“Ey Allah’ın Resulü biz senin kardeşlerin değil miyiz?”
O şöyle cevap verdi:
“Sizler benim ashabımsınız (arkadaşlarımsınız). Benim kardeşlerim de beni görmedikleri hâlde bana inananlardır. Mutlaka ben Rabbimden sizinle ve beni görmeden iman edenlerle gözlerimi aydınlatmasını istedim.”
Hadis-i Şerif'te Peygamberimiz biz inananlara kardeşim diye hitap etmekte. Çünkü görmeden sevdalanmak çok zor bi meziyet. İşte görmeden sevdalananlardan biri de Veysel Karani'dir. Peygamberimizin döneminde yaşamasına rağmen peygamberimizi görmek ona nasip olmamıştır. Yemen'de gözleri görmeyen yatalak annesine bakan Veysel Karani Allah Rasulu'nu görmek işin Medine 'ye gitmiş fakat bu emeline nail olamamış. Peygamber sevgisi içinde o kadar yer etmiş ki Rasulallah'ı görmediği halde Ashap'tan biri olmuştur.
Bu eserde de Üveys'in peygamber sevdası anlatılmış, anne sevgisinin ne derece büyük olduğunu gözler önüne serilmiştir.
