Allah’ı Hesaba Katmayanın Hesabı Görülür!
Bugün Kur'ân kıssalarından birini anlatmak istiyorum. Allah Teâlâ Kalem sûresinde bahçe sahiplerinin olayını şöyle anlatmıştır:
“Biz onları, bahçe sahiplerini imtihan ettiğimiz gibi imtihan ettik. Bahçe sahipleri sabaha ulaştıklarında bahçedeki ürünleri toplayacaklarına ve hiç kimse için bir şey ayırmayacaklarına dair yemin etmişlerdi. Onlar uykudayken Rabbinden gelen bir azap bahçeyi kuşattı. Böylece bahçe hasat edilmiş bir hale döndü.
Bahçe sahipleri sabahleyin uyandıklarında birbirlerine seslendiler: “Eğer ürünlerinizi toplayacaksanız haydi erkenden ekininizin yanına gidin.” Hemen yola koyuldular; birbirleriyle fısıldaşıyorlardı: “Bugün yanınıza hiçbir yoksul girmesin” diyorlardı. Onlar yoksulları mahrum edebileceklerini zannederek sabah erkenden bahçeye gittiler. Fakat bahçeyi gördüklerinde, “Biz herhalde yanlış yola saptık” dediler.
Onlardan biri, “Bilakis bizler ürünümüzden mahrum bırakıldık” dedi. Onlardan aklıselim olan kişi dedi ki: “Ben size Allah’ı hamdederek tesbih edin dememiş miydim?” Onlar, “Rabbimizi hamdederek tesbih ederiz. Bizler gerçekten zalim olduk” dediler.
Sonra birbirlerine yönelerek birbirlerini kınamaya başladılar: “Yazıklar olsun bize! Bizler gerçekten haddimizi fazlasıyla aştık. Umarız Rabbimiz bize bunun yerine daha hayırlısını verir. Bizler Rabbimize yöneliyoruz.” Dünyadaki azap işte böyle olur. Ahiret azabı ise bundan daha büyüktür. Keşke bilselerdi!” (Kalem sûresi, 17-33.)
Onlar plan kurdular. Allah da plan kurdu. Onlar sabah erkenden yola çıktılar. Kimseye görünmeden, hırsızlar gibi yola koyuldular. Ama Allah ne uyur ne de uyuklar. Onların mallarını yerle bir etti. Mallarını paylaşmak istemediler. Yoksullardan esirgemek için plan yaptılar. Allah onların tüm malını ellerinden aldı.
Ruhumuz dünyayı gezme planları yapıyor ama bedenimiz oturduğu yerde uyuklar olmuş 🥱
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ELHAN-I ŞİTA (Kış Nağmeleri)- Cenap Şahabettin
Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,
Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi karlar
Geçen eyyâm-ı nevbaharı arar…
Ey kulûbün sürûd-i şeydâsu,
Ey kebûterlerin neşideleri,
O baharın bu işte ferdâsı
Kapladı bir derin sükûta yeri
Karlar
Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar.
Ey uçarken düşüp ölen kelebek
Bir beyaz rîşe-i cenâh-ı melek
Gibi kar
Seni solgun hadîkalarda arar;
Sen açarken çiçekler üstünde
Ufacık bir çiçekli yelpâze,
Nâ’şun üstünde şimdi ey mürde
Başladı parça parça pervâze
Karlar
Ki semâdan düşer düşer ağlar
Uçtunuz gittiniz siz ey kuşlar;
Küçücük, ser-sefîd baykuşlar
Gibi kar
Sizi dallarda, lânelerde arar.
Gittiniz, gittiniz siz ey mürgân,
Şimdi boş kaldı serteser yuvalar;
Yuvalarda -yetîm-i bî-efgân! –
Son kalan mâi tüyleri kovalar
Filmin çatışma sahnesinde uyuklar işkence sahnesinde cin kesilirim neyse tam bir oyunbozanım .d
Soyu bozuk, suyu bozuk
Arkı bozuk, bendi bozuk
Değirmenin taşı bozuk
Taş karışmış hep unuma
Sel gelince,açar kanal
Yıkılır bent, kumla dolar
Fakir kuyrukta uyuklar
Taş karışmış hep unuma
Arpa,buğday umudumuz
Kalmadı bak huzurumuz
Değişecek değirmenci
Taş karışmış hep unuma
Aydın maval duymaz artık
Bu değirmen dönmez artık
Biz bu dertten pek usandık
Taş karışmış hep unuma
Deli Filozof
