Tuğçe
@uyuyomhep
4 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Babam gülümsemeye çalışırken birden durdu,yine ağlamaya başladı. Elimi omzuna attım,azgın dalgaların kayalıklara attığı iki sandaldık o anda, "Üzülme baba," dedim, "alt tarafı bir ev,alt tarafı beton parçası ya. Çalışır ederiz,yine alırız. Ben de çalışırım bundan sonra,söz alırız bir ev daha."
"Ona üzülmüyorum ki ben," dedi babam. "Her ay evin taksitini ödedik de noldu. Bak, uçup gitti elimizden balon gibi. Keşke seni ağlatmasaydık çocukken. Keşke sana o akülü arabayı alsaydık."
Sayfa 60
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Küçük hataları düzeltebilir insan. Büyükleri,asla. Onların amacı seni ileriye götürmektir. Işığın içinde tutmaktır. Tekrar yaralanacak olsan bile."
''Renkli kağıtlara sarılı yalanlarla kandırıyorsa seni, şarkılar hep başa sarıyorsa kendini, uykular onlu, günler onsuzsa, yaşadığına değmişse yaşamadıkların, iskelelerinden sökülmüş vapurlar gibi kopmuşsan hayattan ve ismi akıyorsa gözlerinden..''
''imza günlerine koşup koşup geldiniz, ne yağmur durdurdu,ne kar. Saatlerce beklediniz ayakta bir imza için.. Aç,yorgun,solgun ama mutlu. İçinizde söylemek için biriktirdiğiniz her şeyi bir çırpıda anlatıverdiniz ayaküstü orada...Bir çok şeyi de unuttunuz söylemeyi..Bir fotoğraf için gülümsediniz sarılıp sarılıp... Omzumda ağladı bir çoğunuz. Kollarım yaprak gibi titreyenlerinizi sardı her seferinde. Yüzüm gülerken kalbim eşlik etti gözyaşlarınıza. Ve her seferinde sizden aldığım güçle yazdım ben.''
''Ne zaman vaktin var? Dedi. Her zaman. Ona bu sözü söylemedim tabii. Her zaman vakti olanlara saygı duyulmaz. “yarın” dedim, “hemen” diyeceğime ve bu sözümden, daha söylerken pişmanlık duydum.''
