Bir Melek’in Ardından
Bu kitabı okurken dışarıdan biri beni gözlemlese sanırım hasta olduğumu düşünürdü. Okurken hissettiğim mide bulantısı, öfke ve nefret iç dünyamdan çıkıp yüzüme, beden dilime yansıdı.
Oysa Pınar Kür sadece üç insanın perspektifinden hikâyesini anlatıyordu…
Ve eğer bu üç kişiyle bir yerlerde karşılaşma fırsatım olsaydı; Faik İrfan’ın suratına tükürürdüm (tamam, itiraf ediyorum; aslında beyzbol sopasıyla dövmek isterdim), Melek’e dokunmaya bile kıyamaz, onu pamuklara sarardım. Yalçın içinse çalmadığım kapı bırakmaz, onu kurtarmak için avazım çıktığı kadar bağırırdım.
İşte bu kitap bana bunu yaptı. İsyan ettirdi. Düşündürdü. 1979’dan bu yana aslında ne kadar az yol alabildiğimizi gösterdi ve içimde dinmeyen bir öfke bıraktı.
1979 yılında böyle bir kitabı yazabilen Pınar Kür’e hayranlık duydum. “Neden bu kadar geç okudum?” diye hayıflandım. Sonra, bu kitabın toplatılmasına sebep olan savcıyı düşündüm. Kitaptaki Faik İrfan’dan ne farkı vardı? Cinselliğin “C”sini duyduğunda aklını yitiren insanların adli makamlarda koltuk işgal edebildiğini, adaletimizin bir dönem böyle zihniyetlere emanet edildiğini düşününce öfkem daha da büyüdü.
Ve bu hikâyenin gerçek Melek’i… 1940’larda Kırklareli’nde asılan o isimsiz kahraman…
Ruhun şad olsun.
Bu ülkenin kadınlara gerçekten büyük bir borcu var.
Ve ben gerisini yazamayacak kadar üzgünüm…
Diyecek bir şey yok aslında.
Ne diyeceğimi bilmiyorum burada yazım tarzı şeyler hakkında konuşabilirim ama hisler. Kurgu muhteşem ve sıfır açık anlatabiliyor muyum, kehribar gözlerden vazgeçmiyoruz yine de hiç bir şey bu kadar hissettirmemişti. Çıkamıyorum hiçbir sahneden kendimi alamıyorum uzun uzun konuşasım var, kırgınım, kızgınım, üzgünüm, korkuyorum. Gidip yazarın yüzüne haykırmak istiyorum her anın hesabını sormak istiyorum. Altıncı ve son kitapta ne olacak bilmiyorum ama bu serinin en iyi en duygulu kitabı buydu. Daha ne diyebilirim bilmiyorum bu kadar dalı olan bir senaryo uzun zamandır okumamıştım. İyiydi 9 veriyorum sonuna kadar da hak ettiğini düşünüyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gerek var mı?·128 syf.·1000Kitap
1/10
2026 23. kitabı
Psikolojik travmalar, ürpertici kısımlar, aşırı gerçekçi yazım dilli, japon edebiyatının şaheseri.
Bunları dememi beklediyseniz üzgünüm, çünkü düşüncelerim tam tersi.
Benim beklentilerim de yazdıklarım gibiydi, okuyayım o zaman dedim ama demeseydim daha iyiydi.
Okuduğum bir saati geri istiyorum gerçekten.
Kadınlar hakkında geçen her cümlesinde aşağılayıcı ve tiksindirici bir yazım dilli mevcut. Komik olan şu ki ana karakter bir kadından doğmadı sanki, kadınlar hakkında bu kadar saçma sapan kelimeler kullanması sinir bozucu.
İllaha ben depresyondayım, kötü düşüncelerim var, paylançoyum, yaşayan bir hayaletim, yaşamak istemiyorum demekten başka birşey yapmıyor.
Aşırı sıkıcı ve boğucu bir kitap. Oradaki mesajları anlamadın diyen birileri illaha vardır, onlara şöyle demek istiyorum kadını aşağlayan birşeyin altında iyi niyet aramam.
Her neyse inanmadıysanız okuyun ve görün belki o zaman hak verirsiniz.
Anlatacaklarım bu kadardı iyi günler yoldaşlar. 
Lavin 
AyIşığıveGeceKitaplığı 
İnsanlığımı Yitirirken
Lavin AyIşığıveGeceKitaplığı İnsanlığımı Yitirirken
Gökçen sevemedim çok üzgünüm.
Dili sıkıcıydı bana hitap etmedi açıkçası
Yarım bırakmamak için direndim
Başardım
Yazarın ilk kitabıydı okuduğum
Seri olduğun için belki diyaloğlar uzundu
Yorucu bir kitap.
Yazarın kendi deneyimlerini yani günlük sıradan deneyimlerini uzun uzadıya detaylıca anlatıp küçük önerilerde bulunduğu okurda bıkkınlık hissi uyandıran bir kitap olduğunu düşünüyorum. Önerileri ise yüseysel. Bitirene kadar zor dayandım. Üzgünüm.
Hayal Kırıklığım Üzerine
Kitabın her sayfasını evet şimdi bir şeyler olacak bir şeyler yaşanacak diye çevirdim fakat olmadı. Olay örgüsü beni içine çekemedi. Düşünce yazısı olduğunu varsayarsam "Bir fikir vermeye çalışmış diyebilir miyim? Diyemem. Olay örgüsü çok ince düşünülmüş, dahice diyebilir miyim? Diyemem." Sonuç olarak kitap hakkında çokça şey diyemiyorum. Çünkü romanlarda biraz edebi cümleler, içimi saran, beni büyüleyen kelimeler olması gerekliliğine inanıyorum. Evet konusu dikkat çekici ve 21. yüzyılın kitabı seçildiği için özellikle okumak istedim. Fakat benim için bir hayal kırıklığıydı. Bitsin ve kurtulayım diye çevirdim sayfaları.
Üzgünüm...
Kitabın içerisinde gerçeklerin direk gerçek olarak anlatılışı sanırım beni rahatsız etti.