yerinde sarfolunmayan bir muhabbet-i gayr-ı meşruanın cezası, merhametsiz bir musibettir.
İnsan, sevme duygusunu Allah için ve meşru dairede kullanmalıdır. Eğer bu sevgi;
bir insana aşırı bağlanma,
haram bir ilişki,
fani şeyleri ebedîymiş gibi sevme,
Allah'tan daha çok değer verme
şekline dönüşürse, o sevginin neticesinde insan büyük acılar yaşayabilir.
Bediüzzaman burada şunu ifade eder:
Yanlış yere konulan sevginin cezası, o sevilen şey vasıtasıyla gelen ağır bir üzüntü ve musibettir.